Ilan Volkov është një emër i njohur prej vitesh në botën e muzikës klasike. Me origjinë ukrainase dhe lindur në Tel Aviv, 46 vjeç, ai ka qenë për një kohë të gjatë drejtor i Filarmonisë Skoceze të BBC-së dhe i Filarmonisë së Islandës.
I njohur për përkushtimin ndaj misioneve të vështira, si regjistrimet e veprave të kompozitorëve të panjohur për publikun e gjerë, Volkov ndërmori para disa javësh misionin më të vështirë: nga skena e BBC Orchestra, ai e quajti situatën në Gaza “gjenocid” dhe bëri thirrje për protesta.
Fjalët i shoqëroi me veprime: më 19 shtator u arrestua në kufirin mes Izraelit dhe Rripit të Gazës, teksa përpiqej së bashku me një grup aktivistësh të kalonte ndihma në solidaritet me të rrethuarit dhe flotiljen e ndihmave. Në një intervistë ekskluzive për ne, maestro Volkov tregon arsyet dhe pasojat e veprimeve të tij.
Zoti Volkov, në Europë ka shumë zemërim ndaj Izraelit. Ju jeni në Bruksel, çfarë ndjeni duke parë gjërat nga afër?
“Është tmerruese. Sidomos sepse po ndodh edhe në emrin tim: me taksat e mia, me veprimet e ushtrisë së vendit tim. Mund të them ‘jo në emrin tim’, dhe e them, por nuk mjafton: duhet ta dëshmoj.”
Pse u arrestuat?
“Jam izraelit dhe si i tillë kam privilegjin e lirisë së lëvizjes dhe qasjes në drejtësi. T’i përdor këto për të mbështetur palestinezët është minimumi që mund të bëj. Nuk për të mbështetur terroristët, por njerëzit e thjeshtë. Kjo duhet theksuar, sepse në vendin tim ka njerëz që thonë se çdo palestinez është terrorist, se fëmijët që kemi vrarë do të bëheshin terroristë. Unë ndjej turp. Izraelitët vazhdojnë të thonë se janë nën kërcënimin e terrorizmit: është e vërtetë, por niveli këtu nuk krahasohet më; nuk mund të përdorësh 7 tetorin për të justifikuar gjithçka.”
Na ndihmoni të kuptojmë, si është e mundur që izraelitët të mos e kuptojnë këtë pikëpamje?
“Në Izrael ka një qeveri ekstremiste e djathtë: që në ardhje e kishte të qartë se do manipulonte realitetin sipas interesave të veta. E bëri para 7 tetorit me reformën gjyqësore, pastaj erdhi masakra dhe për ta ishte një dhuratë. Netanyahu vendosi ta përdorë; mediat bashkëpunuan. Në Izrael nuk shohin atë që shihet në Europë për Gazën. Sigurisht, nëse do të donin, izraelitët mund të informoheshin nga burime të tjera, por nuk e bëjnë. Dhe nëse e bëjnë, përdorin justifikime të zakonshme: se Hamasi fshihet mes civilëve, se vjedh ndihmat, etj. Të gjitha këto nuk pranohen më, me 66 mijë të vrarë. Kjo nuk vlen vetëm për të djathtën.”
Të flasim për “Izraelin tjetër”…
“Dështuan edhe ata: një dështim i jashtëzakonshëm që do ta mbajmë mbi supe për dekada. Dhe duhet thënë edhe pse janë pjesë e shoqërisë sonë. Kjo ishte e qartë që në fillim të vitit 2023, kur protestonim kundër reformës gjyqësore: ata si unë me pankarta ‘Nuk ka demokraci me okupimin’ ishin pakicë. Të injoruar dhe shpesh larguar nga një shumicë që mendonte vetëm për veten. Është koha të ndalojmë dhe të reflektojmë mbi atë që edhe ne liberalët lejuam të ndodhte.”
A është kjo e mundur?
“Sa njerëz më kontaktuan pas arrestimit për të më thënë ‘faleminderit që the dhe bëre atë që ne duam të themi dhe bëjmë’. Unë u arrestova, por pas disa orësh u lirua. Kam të drejta dhe mundësi për t’u mbrojtur: është e drejtë të përdor këtë fuqi për të dhënë zë atyre që nuk e kanë.”
Besoni se paqja është ende e mundur?
“Njerëzit në Europë nuk kuptojnë sa shumë janë përkeqësuar gjërat këtu në dy vitet e fundit, brenda shoqërisë izraelite dhe për palestinezët, jo vetëm në Gaza, por edhe në Bregun Perëndimor. Mendoj se është koha të kuptojmë se ka dy popuj që duan të njëjtën tokë dhe asnjëri nuk do të largohet. E di që të flasësh për paqe ndërkohë që po ndodh një gjenocid mund të duket utopi, por duhet të mbjellim këtë utopi. Izraeli nuk mund të mendojë se do të kontrollojë me forcë miliona njerëz: duhet një alternativë.”
