Nga Skënder Minxhozi/
Një vit më parë policia shqiptare arrinte një fitore spektakolare, duke i dhënë fund statusit të fshatit jugor të Lazaratit, si një mbretëri e paprekshme e kanabisit. Ka qenë dhjetëditëshi i fundit i qershorit, pikërisht një vit më parë, kur trupat e ndërhyrjes së shpejtë u futën në parcelat e drogës dhe kapën sasi të mëdha hashashi, i cili kultivohej dhe përgatitej për t’u trafikuar.
Ibrahim Basha nuk ishte pjesë e efektivave që hynë në Lazarat një vit më parë. Atë kohë ai ndodhej në Afganistan, duke luftuar një tjetër betejë të rrezikshme, mijëra kilometra larg vendit të tij. E pra, ai doli i paprekur nga ferri afgan, për të lënë jetën në mënyrë absurde nga dora kriminale që goditi policinë në Lazarat mbrëmjen e shkuar.
Vrasja e Ibrahim Bashës rikthen në sytë e opinionit publik në Shqipëri dhe jashtë saj, temën e Lazaratit. Një temë e cila kujtohej e arshivuar, pas shkatërrimit të plantacioneve të drogës. Kjo ngjarje, e cila vjen teksa vendi po mbyll kapitullin delikat të zgjedhjeve, do të ndezë, siç po ndodh, polemika të ashpra në Tiranë. Aty ku me Lazaratin është bërë tradicionalisht politikë. Sidomos në momente zgjedhjesh.
Nga ana tjetër, ngjarjet e fundit në fshatin problematik jugor, na tregojnë se paqëtimi i një zone të trazuar dhe komplekse si Lazarati, është ende larg. Helmi i Lazaratit vijon të marrë jetë njerëzish.
