Fraksionet opozitare të PD, si banda mercenare të klaneve të PS

Nga Mero Baze

Fenomeni më i shëmtuar që i ka ndodhur opozitës së Sali Berishës, është se partia nuk është fraksionuar sipas ideve apo alternativave të ndryshme që ka, por sipas halleve që ka Partia Socialiste dhe njerëzit e pushtetit të saj, që përdorin PD-në si një kontingjent mercenarësh për të luftuar njëri-tjetrin.

Duke qenë dy parti me mentalitete krejt të ndryshëm, Berisha nuk ka pasur mundësi ta parashikojë këtë degradim.

Gjithmonë në PD ka pasur njerëz që kanë pasur lidhje me PS-në dhe e anasjelltas në PS, por kurrë PD nuk ka qenë më shumë se sa sot një kontingjent mercenarësh në funksion të luftës së klaneve brenda PS.

Dhe tani, meqë çdo klan i PS ka bandën e vet në PD që e mban me para, që i financon portalet, që i jep leje ndërtimi apo licenca për biznese, koncesione, tendera etj., PD është fraksionuar jo si një parti idesh të djathta, por si një garnizon lufte që reflekton interesat e së majtës dhe luftës së klaneve brenda saj.

Në një farë mënyre PS tani është bërë edhe pushtet edhe opozitë për veten e saj, një gjendje në të vërtetë po aq e degraduar politike, e cila për shkak të fuqisë financiare dhe pushtetit ka gjetur të varfrit e PD që i mban me para dhe i bën të ndjehen mirë si të emëruar në opozitë.

Kështu, grupi kryesor i PD që vërtitet rreth Shkëlzen Berishës mbahet nga një grup brenda pushtetit, me leje ndërtimi, me zhbllokim pronash të falsifikuara që ka marrë Shkëlzeni kur ishte në pushtet, siç është rasti i Ksamilit dhe Sarandës, dhe me një sërë financimesh përmes oligarkëve të medias së familjes së tij, e cila tani është një media po aq e pasur sa mediat e mëdha të pushtetit, edhe pse është qesharake.

Një tjetër grup mbahet nga klane të PS për stimulimin e protestave kundër rivalëve të tyre, siç ishin protestat para Bashkisë së Tiranës me 10 vetë, apo për të financuar portale gjobëvënëse që shtiren si opozitare për të luftuar rivalët e tyre në parti.

Dhe ky zinxhir i pafund vazhdon tek çdo kush që në PS ka nevojë të sulmojë dikë. Ka gjithmonë gati një grup mercenar në PD apo një portal që vetëdeklarohet i tyre, por që mbahet me lekët e PS.

Kjo skemë shtrihet pastaj edhe në bashki në rrethe, duke kompletuar në kapilaritet kthimin e opozitës në një bandë mercenare në funksion të pushtetit.

Ky është niveli më i ulët dhe poshtërues që ka pasur opozita ndonjëherë në Shqipëri.

Ky rivalitet pastaj reflektohet edhe tek ajo që quhet luftë e brendshme në PD, që në fakt janë po ashtu mekanizma të lëvizur nga PS. I vetmi biznes që mund të bëjë gazeta Tema, për shembull, është me kërkesat që vijnë nga politikanë nga PD që gazeta t’i sulmojë që ata të bëhen të besueshëm tek Berisha. Madje për këtë janë gati edhe të paguajnë, pasi tani kultura e mercenarizmit është kthyer në kulturë politike normale brenda PD.

PD nuk ka qenë kurrë në këtë nivel. Ka qenë gjithmonë një parti pa demokraci, një parti e diktuar nga Berisha, një parti pa garë dhe frymëzim, por ka qenë një parti që nuk është dorëzuar në këtë mënyrë tek pushteti.

Dhe me gjasë kjo ka ndodhur pasi të parët që janë dorëzuar tek pushteti janë fëmijët e Sali Berishës dhe bizneset e tyre. Pastaj të tjerët me stilin: secili për vete, Zoti për të gjithë.

Ndaj nuk ka faj Flamur Noka që thotë në shtator duhet të hidhemi të gjithë në luftë, pasi i duket e vetmja rrugë që të “zbulojë” mercenarët e PS në PD. Vetëm se harron që ata paguhen nga PS pikërisht për të bërë sikur bëjnë luftë dhe nuk ka për ta kuptuar dot as këtë herë.