Nga Alba Malltezi
Një ministër/e, tashmë prej më shumë vitesh në pushtet, nuk shkon të jetë agresiv/e në diskurset publike. Epitetet, metaforat, krahasimet në Kuvendin e ri, tani për tani pa Sali Berishën, nuk i shkojnë më debatit politik shqiptar, nëse është vërtetë e sinqertë dëshira e shprehur për të ndryshuar e për t’u përmirësuar. Për disa nuk duket e lehtë dhe qejfmbetjet pas fjalëve të opozitës kthehen në sulme të bezdisshme për këdo që i dëgjon.
Të përdorësh metafora, epitete, krahasime, sarkazëm, hiperbola pikësëpari duhet të jesh i lirë. Një liri që ta jep kryerja perfekte e detyrës, mungesa e skeleteve nëpër dollapët e shumtë të institucioneve, por sidomos atëherë kur edhe qytetari më i i skajshëm i vendit tonë të vogël jeton njësoj si ty, ministër, apo e dashur ministre. Dhe deri në momentin kur edhe vetëm një nënë, një i moshuar, një fëmijë vazhdon të mos kenë kushte dinjitoze jetese, kurimi, mësimi, atëherë, si ato kallinjtë që në fjalët e mrekullueshme të të parëve tanë, mbahet koka ulur duke punuar, shërbehet me përulje e përgjigjesh me fakte të thjeshta e të qarta, të lexueshme lehtësisht për të gjithë.
Duke i dëgjuar të bërtasin e të ironizojnë, shumë nga shërbëtorët e administratës sot, që nga ministritë te institucionet e artit dhe kulturës, njerëzit e caktuar dhe të paguar me taksat e shqiptarëve, mendojnë se autorizimin për të vazhduar drejtimin e institucionave ua ka dhënë vetëm puna e tyre e mirë, fotot e bukura në facebook, deklaratat plot shpoti e ironi, veshjet që ndryshohen dhe ekspozohen si të ishin “rockman” e “popgirl”, duke harruar se cilido nënë e baba që punon nga mëngjesi në darkë e ka të pamundur, të vështirë të kalojë përditë kohën në parrukeri, në butique, apo në institute dobësimi e liftimi. Kështu, të dashur ministre e ministra, pa asnjë rudhë e me flokët të hekurosura përherë kaq mirë, saqë homologët tuaj nga Perëndimi, përballë jush në takime duken si të vuajtur e përvuajtur, na kurseni. Ndoshta dikush duhet t’jua kujtojë se përballë dhe si rivalë kishit njerëzit më të frikshëm dhe të korruptuar në Ballkan, ndaj shqiptarët, bënë zgjedhjen si të keqen më të vogël dhe besoj, të gjithë biem dakord se ju, të dashur ministra e ministre, drejtorë e drejtore, nuk jeni vajzat dhe djemtë tanë më të mirë. Prandaj, lini të flasë puna juaj e dukshme dhe e padukshme, përgjigjuni me fakte dhe profesionalizëm ndaj akuzave, provokimeve dhe ngjyrimeve. Vetëm kështu do të ishte një fillim parlamentar i ri.
