Reporterët pa Kufij (RSF) tregojnë se, pa kontrollin dhe censurimin e imponuar nga autoritetet, mediat kineze do ta kishin informuar publikun shumë më herët për ashpërsinë e epidemisë së coronavirusit, duke kursyer mijëra jetë dhe ndoshta duke shmangur pandeminë globale.
Në një analizë të publikuar në 13 Mars, studiuesit e Universitetit të Southampton sugjerojnë se numri i rasteve të coronavirusit në Kinë mund të ishte zvogëluar me 86% nëse masat e para, të cilat u morën në 20 Janar, do të ishin zbatuar dy javë më parë.
18 tetor: Shtypi kinez mund të kishte raportuar rezultatet e frikshme për mundësinë e një pandemie
Qendra John Hopkins për Sigurinë Shëndetësore, në partneritet me Forumin Ekonomik Botëror dhe Fondacionin Bill dhe Melinda Gates, kryen një imitim pandemie të coronavirusit në 18 tetor 2019, dhe paralajmëruan komunitetin ndërkombëtar për rezultatet e frikshme: 65 milion vdekje në 18 muaj.
Nëse interneti kinez nuk do të izolohej nga një sistem i hollësishëm i censurës elektronike dhe media nuk do të detyroheshin të ndiqnin udhëzimet e Partisë Komuniste, publiku dhe autoritetet do të kishin qenë pa dyshim të interesuar për këtë informacion që mund të shoqërohej me masat paraprake.
20 dhjetor: autoritetet e qytetit Wuhan mund të kishin njoftuar gazetarët
Një muaj pas rastit të parë të dokumentuar, qyteti i Ëuhan tashmë regjistron 60 pacientë me një pneumoni të panjohur në formë SARS, disa prej të cilëve kanë frekuentuar tregun e peshkut Huanan. Pavarësisht situatës, autoritetet nuk e shohin të përshtatshme për t’ia komunikuar këtë informacion mediave.
Nëse autoritetet nuk do të kishin fshehur nga media ekzistencën e një shpërthimi epidemie të lidhur me një treg shumë të popullarizuar, publiku do të kishte ndaluar të vizitonte këtë vend shumë kohë para mbylljes së tij zyrtare në 1 janar.
25 dhjetor: Doktor Lu Xiaohong mund të ketë shprehur frikë për shtypin
Doktor Lu Xiaohong, drejtuesi i gastroenterologjisë në Spitalin Nr. 5 të qytetit Ëuhan, mëson mbi rastet e infeksionit që preku stafin mjekësor në 25 dhjetor dhe dyshon që nga java e parë e janarit se infeksioni është i transmetueshëm midis njerëzve.
Nëse burimet e gazetarëve në Kinë nuk do të përballeshin me dënime të rënda, duke filluar nga qortimi profesional, deri në kushtet e rënda të burgut, Doktor Lu Xiaohong do të kishte marrë përgjegjësinë për paralajmërimin e mediave, duke detyruar autoritetet të ndërmarrin veprime, gjë që ndodhi vetëm tre javë më vonë.
30 dhjetor: arrestohen mjekët që paralajmëruan pandeminë
Drejtori i departamentit të urgjencës në Spitalin Qendror Ëuhan, Ai Fen, dhe një grup mjekësh fillojnë një alarm në lidhje me një “koronavirus të ngjashëm me SARS”. Tetë prej tyre, përfshirë doktor Li Ëenliang, i cili më vonë vdiq nga sëmundja, do të arrestohet nga policia Ëuhan në 3 janar për qarkullimin e “thashethemeve të rreme”.
Nëse shtypi dhe media sociale do të kishin qenë të afta të transmetonin lirshëm informacionin e transmetuar nga kallëzuesit në 30 Dhjetor, publiku do ta kishte kuptuar rrezikun dhe do të bënte presion tek autoritetet për të ndërmarrë masa që kufizojnë zgjerimin e virusit.
31 dhjetor: media sociale do të kishte transmetuar alarmin zyrtar në Kinë
Kina njofton zyrtarisht Organizatën Botërore të Shëndetit (ËHO) më 31 dhjetor, por në të njëjtën kohë detyron platformën WeChat të censurojë një numër të madh fjalësh kyçe që i referohen epidemisë.
Pa censurë, rrjeti social WeChat, i cili ka një miliard përdorues aktivë në Kinë, mund t’iu mundësonte gazetarëve të transmetojnë raporte dhe këshilla paraprake duke kontribuar në respektimin më të mirë të rregullave të rekomanduara nga autoritetet shëndetësore.
11 janar, vdekja e parë
Ekipi i profesorit Zhang Yongzhen në Qendrën Klinike të Shëndetit Publik në Shanghai arrin të rendisë virusin në 5 janar, por autoritetet duket se nuk dëshirojnë ta bëjnë gjenomin publik. Më 11 Janar, ditën kur Kina konfirmon vdekjen e saj të parë nga virusi, studiuesit zbulojnë informacion në platformat me burim të hapur, të cilat do të rezultojnë në mbylljen ndëshkuese të laboratorit të tyre.
Nëse autoritetet kineze do të ishin transparente, ata do të kishin komunikuar menjëherë sekuencën e gjenomit të coronavirusit në median shkencore, duke kursyer kohën e çmuar të komunitetit ndërkombëtar në hulumtimet e tyre për zhvillimin e një vaksine.
13 janar: bashkësia ndërkombëtare do të parashikonte rrezikun e një pandemie
Rasti i parë i infeksionit koronavirus jashtë Kinës, një turist nga Wuhan, raportohet në Tajlandë.
Nëse mediat ndërkombëtare do të kishin qasje të plotë në informacionet e mbajtura nga autoritetet kineze në shkallën e epidemisë para 13 janarit, ka të ngjarë që bashkësia ndërkombëtare do të kishte vlerësuar krizën dhe do ta parashikonte më mirë atë, duke zvogëluar rrezikun e epidemisë duke u përhapur jashtë Kinës dhe ndoshta shmangur shndërrimin e saj në një pandemi.
