Në daljen e tij të sotme nga SPAK, i pyetur nga gazetarët lidhur me vendimin e fundit të Gjykatës Kushtetuese që i jepte të drejtë Sali Berishës për arrestin e tejzgjatur shtëpiak, Berisha nxitoi ta quante këtë gjykatë ‘seksion të Partisë Socialiste”, mirëpo po të shohësh vendimet e fundit të këtij institucioni do të shohësh një raport më kompleks mes ish-kryeministrit dhe trupës kushtetuese.
Në fund të vitit 2024, Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë i dha pjesërisht të drejtë Berishës, duke shfuqizuar vendimet gjyqësore që lidhnin masën e sigurisë me ndalimin e daljes jashtë shtetit dhe detyrimin për paraqitje periodike. Në këtë aspekt, Kushtetuesja vlerësoi se kufizimi i lirisë së lëvizjes dhe forma e vendosjes së masave nuk përmbushnin standardet kushtetuese, duke rrëzuar qëndrimet e gjykatave më të ulëta.
Por vetëm pak javë më vonë, në janar 2025, e njëjta gjykatë refuzoi një kërkesë të Berishës, këtë herë lidhur me masën e “arrestit në shtëpi”. Gjykata Kushtetuese la në fuqi vendimet që kishin zëvendësuar detyrimin e paraqitjes me arrest shtëpie, duke mos konstatuar shkelje kushtetuese në këtë pjesë.
Ndërkohë që disa kërkesa të tjera të Berishës janë shpallur të papranueshme për arsye proceduriale, pasi vendimet e kundërshtuara nuk ishin më në fuqi. Në këto raste, Gjykata Kushtetuese ka theksuar se nuk mund të shprehet për çështje që kanë humbur objektin, pa hyrë në vlerësim politik apo substancial.
Ndërkohë që lidhur me pasuri dhe masa sigurie ndaj Jamarbër Malltezi dhe Argita Malltezit, Gjykata Kushtetuese ka lënë në fuqi vendimin e GJKKO-së, për shkak të kompleksitetit të çështjes dhe për shkak të vijimësisë së gjyqit.
Parë në këtë aspekt, vendimet e Gjykatës Kushtetuese tregojnë një panoramë jo bardhezi si mundohet ta paraqesë Berisha, sepse herë i është dhënë të drejtë Berishës, herë i janë rrëzuar pretendimet familjarëve të tij, mirëpo kjo tablo vështirë se përputhet me etiketimin e sotëm të gjykatës si një instrument politik i një force të vetme./TemA
