Konflikti i radhës në rubrikën “Shihemi në Gjyq” të së “Dielës Shqiptare” në Tv Klan, zhvillohet mes nënës dhe djalit. Vergjinushja, 76 vjeçe, shpreh në insertin prezantues problematikën e rëndë të dhunës nga nusja dhe fyerjeve nga i biri.
“Jam 76 vjeç. Të të rrahë nusja, të të ofendojë djali, të të japë zeher të hash dhe të të thërrasë me fjalë ofenduese, të ofendojë edhe djalin e vogël, 100 të zeza m’i thotë, kam shumë për të thënë!”
Edhe kur hyn në studio, ajo përsërit të njëjtën gjë, e përlotur. “E dhunuar nga djali, e ofenduar nga nusja, e ofenduar nga mbesa, e rrahur. Fjalët më të pista i janë thënë kësaj nëne, 76 vjet grua!”, thotë e moshuara, e cila së fundmi ka mbetur edhe vejushë.
Nga ana tjetër, djali, Alberti, ka një konflikt me nënën dhe i kërkon të zgjedhë.
“Jam shumë i revoltuar! Nga shtëpia, nga kunata dhe nga nëna, personalisht. Unë sot nuk qëndroj dot me nënën se jam i kërcënuar, po më pengon. Nëna mban të dy krahët. Sot o të më zgjedhë mua, ose të mbajë familjen tjetër.”
Vergjinushja nis të tregojë se ka dy djem, nga të cilët i madhi është i martuar. Ajo thotë se djali i madh i ka dhënë edhe ilaç, pavarësisht se për 22 vjet ka qëndruar në shtëpinë e saj bashkë me familjen e tij. Nga djali dhe nusja, ajo është ofenduar vazhdimisht por i ka duruar të gjitha. Alberti konkretizon cilat kanë qenë këto ofendime të rënda, të cilat janë thënë prej nuses së shtëpisë kundrejt nënës së tij.
Vergjinush: Zonja Vergjinush ka një mal me halle, publiku do të çuditet me këtë zonjën Vergjinush dhe do të thotë kështu publiku që si ka ardhur kjo grua plakë, si nuk e ka ngrënë ilaçin e atij djalit që e ka mësuar djali nënën të hajë ilaç ku ma ka lënë dhe nuk kisha për të ardhur këtu, por më mbajti kjo grua (Eni Çobani) që nuk kam çfarë të them unë si plakë që jam.
Albert: Të ndërhyj unë?
Eni Çobani: Prit të dëgjojmë mamanë, do të ndërhysh, do të flasësh.
Albert: Të ndërhyj se më del aty ku dua unë.
Eni Çobani: Çfarë do të thuash?
Albert: Nga ai ilaçi i saj jam ofenduar edhe unë, nga hatri i saj që e ka mbajtur ajo se ajo zonja nuse kur është ndarë, ka vajtur dhe i ka kërkuar falje. Kur i ka kërkuar falje më ka marrë edhe mua në qafë sot, se nuk i kërkon dot falje.
Eni Çobani: Djalit tjetër?
Albert: Nuses i ka kërkuar, jo djalit dhe më ka thënë mua duro, duro, unë nesër mund të vritem. Sot që dal nga këtu, unë nuk jam i garantuar. Dakord? Sot o ai o unë në shtëpi.
Vergjinush: Unë e kam martuar djalin dhe e kam mbajtur djalin, kam bërë një gabim që të mos ma falë publiku dhe mos ta bëjë këtë që kam bërë unë, 22 vjet e kam mbajtur bashkë. E ofenduar nga djali, e ofenduar nga nusja, unë i shkelja ofendimet me këmbë. Por që e kam mbajtur bashkë, e kam mbajtur vetëm nga turpi, thoshin nuk mban vjehrra nuse. Unë pastaj këta djemtë, i thosha djalit puno, të madhit. Herë punonin, herë s’punonin. I mbaja vetëm me një pension, i mbaja vetë i gjashtë në shtëpi, me dy fëmijë në shkolla. Si përfundim, nusja ndahej dhe vinte në shtëpi më bashkohej.Unë si vjehrrë nuk ia thosha dot që moj bijë ti u ndave dhe ike. Unë si vjehrrë kam bërë një gabim që nuk më falet, të mos ma falë publiku.
Eni Çobani: Ke bërë shumë mirë se në fund të fundit, me djalin tënd ke qëndruar dhe me nusen, nuk është gabim.
Albert: Kur u nda radhën e parë, mos të kishte shkuar ta kishte thirrur në shtëpi. Të mos e kishte thirrur kur u nda dhe është gabimi edhe i nënës që shkon e i kërkon falje, edhe është fajtore, edhe shkon i kërkon…
Eni Çobani: Nëna fal gjithmonë, nënat kështu janë. Nënat janë me zemër të madhe.
Albert: Të më falë publiku se e kam nënë, arrin sot në sy të djalit, nusja në sy të djalit, bëhet nëna ime sot k**vë dhe pu**në! Mund ta nxjerr me video!
Vergjinush: Gomaricë! Më ka bërë nusja gomaricë!
Albert: I thashë të ma tregojë nëna ime kë kam baba unë!
Vergjinush: Një grua pa burrë! Z. Ardit, të më dëgjosh me vëmendje, edhe znj. Eni!
Albert: E kam bërë gati incizimin, ta dëgjojë sot publiku! Nëse unë gënjej, të më shpien me pranga që sot!
Vergjinush: Unë kam bërë një gabim që nuk më falet. Si u ndanë këta, kishim pesë lekë muhabet, fëmijët m’i linin mua dhe sot djalit të djalit të madh, ia shtroj unë rrobat, 76 vjeçe dhe ia ngre. E kam nip! E kam të djalit, ma do shpirti, ma do barku! Nuk e përzë dot!
Albert: Ajo po s’e përzuri atë, unë nuk rri! Unë iki që sot!
Vergjinush: Berti, lërmë nënën!
Albert: Nuk ndahesh me djathin, nuk shoh prej hirrës. Kur s’pashë prej vëllait, prej kunatës, nuk shoh prej hirrës.
Eni Çobani: Ti çfarë kërkon tani, të mos flejë me nipin?
Albert: As me nipin, asgjë! Të bëjë nëna dorëheqje! O me atë, o me mua!
Vergjinush: Unë jam gjyshe!
Albert: Nuk të lë të mbarosh, unë jam i kërcënuar!
Vergjinush: Turp të kesh që të kam rritur!
Albert: Turpin le ta kem unë!
Vergjinush: Më kërcënon në sy të publikut, nuk ju kam kërcënuar kurrë!
