Historia e gjatë e dashurisë mes Interit dhe Gabriele Oriali përfundoi pesë ditë më parë. Një përrallë që zgjati 55 vite, kur për herë të parë ai hyri në stadiumin “Rogoredo”, i cili strehonte sektorin e të rinjve zikaltër.
Oriali shikon përpara, pas lamtumirës së diktuar nga zikaltrit. Legjenda e klubit largohet pasi fitoi titullin e shtatë, dy si lojtar dhe pesë si menaxher, së bashku me Mancini, Mourinho dhe Conte. Sigurisht, ishte një ndarje me keqardhje. Këtë e konfirmon në deklaratat e bëra për “Sport Mediaset”, për herë të parë pas largimit nga “Viale della Liberazione”:
“Padyshim që më vjen keq. Sa keq do të ishte për këdo që duhet të vazhdojë udhëtimin e tij pa një entitet që i ka qëndruar pranë për shumë vite. Sidoqoftë, ajo që ndodhi më bëri të kuptoj, nëse më duhej akoma, se ka kaq shumë njerëz që më duan tek Interi.
Baneri i shfaqur të shtunën në stadium nga tifozët zikaltër dhe koret e drejtuara ndaj meje do të qëndrojnë gjithmonë brenda zemrës sime. Kësisoji, dua t’i falënderoj të gjithë tifozët që më kanë mbështetur vitet e fundit. Këto janë certifikata vlerësimi që vlejnë më shumë se një fitore e madhe. Dhe pastaj, le të jenë të gjithë të qartë: Interi është dhe do të jetë gjithmonë shtëpia ime”.
Pas lamtumirës së tij, mbërritën edhe fjalët e zv.presidentit Javier Zanetti. Oriali nënvizon: “Një falënderim i veçantë i shkon atij për çfarë tha. Javier e di shumë mirë se sa kemi punuar për arritjen e titullit, që tifozët e kanë pritur për 11 vite. Ishte një sukses i madh për të cilin shumë kontribuan, duke filluar me Antonio Conte, i cili ka qenë në gjendje ta kthejë Interin në nivelet më konkurruese të mundshme”.
Sipas shumë njerëzve, përfundimi i marrëdhënies midis Interit dhe Oriali erdhi si rezultat i afësisë së madhe që kishte me Antonio Conte. Njeriu që e lidhi jetën 55 vite me Interin sqaron: “Është një pyetje që nuk ia bëj vetes. Unë thjesht respektoj vendimin e marrë nga klubi. Gjithkush ka çdo të drejtë të zgjedhë bashkëpunëtorët e vet”.
Më i fortë zhgënjimi për lamtumirën ndaj Interit apo gëzimi për fitoren e “Euro 2020”? Oriali jep mendimin e tij: “Nuk më pëlqen të bëj renditje. Thjesht po them se ky ishte një vit i paharrueshëm për mua, duke arritur kulmin me fitoren në Kampionatin Europian, falë një grupi koheziv dhe të uritur, me një ndjenjë të fortë përkatësie, gjë që e bëri vendin tonë krenar. Meritat e këtij suksesi i shkojnë kryesisht Roberto Mancini dhe gjithë stafit të tij”.
Hapësirë diskutimi edhe për lamtumirën e Romelu Lukaku, i cili u kthye te Chelsea për 115 milionë euro: “Siç thashë më parë, unë respektoj vendimet e klubit. Për Lukakun, i cili është një djalë i artë, po kufizohem në urimin e gjithçkaje të mirë të mundshme për të”.
Interi i Simone Inzaghi e filloi në mënyrën më të mirë të mundshme, me fitoren 4-0 në “San Siro”, kundër Genoa: “Më bëri një përshtypje shumë të mirë, ndaj e konsideroj një nga pretendentët për titull. Interi e rifillon me trengjyrëshin në gjoks, gjithashtu edhe për këtë arsye duhet të përfshihet në mesin e favoritëve. Prandaj Conte duhet t’i jepet merita për fitimin e titullit, edhe për punën e bërë, sepse e ka kthyer klubin në habitatin e tij natyror”.
