Nga Arbi Kasapi
Prej disa ditësh flitet për mundësinë ose jo të përgjimit të disa politikanëve dhe ekzistencën ose jo të një pajisje të aftë për një “djallëzi” të tillë. Nuk duhet shumë mund për të shuajtur kureshtjen rreth pajisjes IMSI Catcher. Mjafton të google-osh fjalën ose të shkosh në You Tube, për të zbuluar se edhe ti e unë, mund të bëjmë një pajisje të tillë në shtëpi, me pak para.
Me pak fjalë, pas google-imit personal mësova se “Stingray” funksionon si një ndërmjetëse mes celularit (dhe jo vetëm) dhe antesës/ave së cilës ajo i transmeton të dhënat… një antenë hajdute që në modalitetin e saj pasiv mund të identifikojë kodin IMEI(“shasinë” e celularit tuaj) ,kodin IMSI(kartën sim dhe kush paguan faturën për të) dhe…. po, mund të “dëgjojë” apo lexojë se çfarë flisni dhe shkruani, ashtu sikurse bëjmë ne kur jemi duke dëgjuar radio.
Çështja bëhet interesante kur këto pajisje kthehen në modalitetin e tyre aktiv. Praktikisht, në këtë rast nuk është shumë e vështirë që prej celularit tuaj të merren të gjitha të dhënat që ai mban, përfshi numrat me të cilët keni folur apo deri dhe tek aktivizimi dhe përdorimi i kamerës tuaj si një “sy”… po ajo kamera përpara celularit tuaj me të cilin ju bëni selfie përditë.
Me pak fjalë, pajisjet teknologjike të spiunimit janë mjaftueshëm të avancuara dhe këtë nuk ka nevojë ta pohojnë apo mohojnë politikanët shqiptarë. Skandali i përgjimeve të NSA-së amerikane ishte një provë e mjaftueshme për mbarë botën, për të kuptuar se nëse ka “vullnet” për të mbledhur të dhëna, nuk është aspak e vështirë të përgjohet Angela Merkel. Kur thua këtë emër dhe kur risjell në mendje listën që përcolli në rrjetin e tij dixhital ish kryeministri… nuk do shumë kohë që të kuptosh se këtu peshorja anon në një mënyrë jo fort normale.
E pikërisht këtu qëndron çështja! Kur aktorët politikë hedhin në skenarët e tyre, fjalë dhe lojëra që në fakt janë material vetëm për organet e drejtësisë. Asnjë vend i zhvilluar, e aq më tepër pas skandalit me NSA-në, nuk lejon përdorimin e këtyre pajisjeve pa marrë urdhër nga pushteti gjyqësor.
Por ky pushtet në Shqipëri, duke qenë tepër i hollë, bëhet në rastin më të mirë, garanti më i dobët për parandalimin e abuzimeve të mundshme. Derisa luftërat politike midis palëve të sheshohen siç ndodh rëndom në këto raste (duke e lënë çështjen në heshtje sepse në plan të parë do dalë një tjetër duel shpatash, si psh zgjedhjet në Bashkinë e Dibrës apo reforma në drejtësi), në media do vijojnë gjithfarë historirash për përgjime mafioze, politike, imorale dhe kurrfarë etike.
Për qytetarët një gjë mbase është e rëndësishme. Edhe sikur të jenë duke u përgjuar… kujt i plasi?!
Pse duhet të shqetësohet një qytetar sepse po i përgjojnë celularin?! Nuk ka asnjë arsye! Sepse po i cënojnë jetën private? Sepse një pajisje po regjistron disa të dhëna… që në rastin më të volitshëm nuk do t’i hyjnë në punë askujt?!
Kështuqë, në përmbyllje, një gjë do duhet t’i vijë ndërmend çdokujt që dyshon se po përgjohet… që të gjejë rastin edhe ai/ajo për të folur si një terrorist/e i ISIS, si një Putin apo Escobar… e pse jo…edhe si një politikan shqiptar.
