Nga Preç Zogaj
Zbatimi i nenit* të dorëheqjes pa kushte të kryetarit kur partia humbet zgjedhjet është pikësëpari një çështje e respektit të kryetarit për ligjin themelor të Partisë, për ata që e kanë votuar atë nen dhe për gjithë anëtarësinë si bashkim vullnetar rreth rregullave të gjithëpranuara.
Nuk hyn fare këtu diskutimi kush po e kërkon e kush nuk po e kërkon, kush është kundër e kush është pro. Ky diskutim është bërë e vulosur me hyrjen në fuqi të statutit. I cili, siç dihet, është pranuar përgjatë kohës nga një shumicë deputetësh e mijëra demokratë të thjeshtë që nuk kanë qenë pjesë e PD-së që po rithemelonte Berisha në dhjetor të vitit 2021. Disa në përgjigje të thirrjes së tij. Disa të tjerë duke ndjekur logon zyrtare sipas vendimit që mori Gjykata e Apelit.
Rinumërimi masiv i kutive në disa qarqe të mëdha dhe vijimi i shqyrtimit të ankesave e ka shtyrë shpalljen përfundimtare të rezultateve të zgjedhjeve nga KQZ. Formalisht Berisha e fiton këtë kohë për të shtyrë ballafaqimin me nenin taksativ të dorëheqjes me justifikimin se zgjedhjet nuk kanë përfunduar. Por nuk është ky argumenti që përdorin kundërshtarët e zbatimit të nenit.
Në debatet dhe diskutimet për këtë temë shohim se shumë syresh nuk e lidhin qëndrimin e tyre as me rinumërimin (që deri tani ka konfirmuar me luhatje të papërfillshme punën heroike të numëruesve të partive), as me rezultatin. Ata qëmtojnë arsye të tjera të disfatës elektorale. Dytësore, tretësore deri dhe imagjinare. Arsye të tipit uji ka rrjedhur i kulluar lart, por është turbulluar poshtë nga kandidatë të papërshatshën, pa shtyllë kurrizore, që ia kanë patur me hile doktorit, e tjerë e tjerë. Mbi këto fiksione ka shpërthyer një fushatë e re përbaltjeje dhe një histeri e re thirrjesh për pastrimin e partisë!
Teoritë leniniste-enveriste të pastrimit janë të hershme në PD. Ato janë pjesë e një mendësie sektare që thirret në veprim ose e kupton vetë kur duhet të shpërthejë kundër mendimit ndryshe sa herë që Berisha humbet zgjedhjet ose ka ndonjë problem personal. Duke harruar ose duke mos e ditur se teoritë dhe praktikat e pastrimit janë pa kosto në regjimet me një parti të vetme. Ndërkohë që janë vetvrasëve dhe qesharake në sistemin pluralist, sidomos për një parti popullore që ekziston si alternativë e pushtetit.
PD ka humbur shumë nga ky lloj sektarizmi që, po të vazhdojë, rrezikon ta zvogëlojë më tej e ta katandisë në një sekt politik.
Përtëritja, qarkullimi i elitave, rinovimi i forumeve me zgjedhje të lira e të barabarta, meritokracia, ruajtja e një ekulibri të shëndetshëm mes të vjetërve dhe të të rinjve, hapja e dyerve dhe sidomos hapja e mendjeve – të gjitha këto janë jetike për një parti opozitare. Që në vitin e parë kur del në opozitë. E jo më kur humbet zgjedhjet disa herë radhazi. Pikërisht kjo nuk bëhet në PD. Me justifikime të njëjta që vetëm e atrofizojnë një parti.
Është e vërtetë se mbyllja e listave dhe mbrojtja e kandidatëve të listës së mbyllur nga vota popullore ka ndikuar negativisht në rezultatin e opozitës kryesore. Po ashtu ndarja e pashembullit në botë e kandidatëve në të nënës dhe të njerkës. Po ashtu fushatimi me qëndrime thellësisht antipopullore, siç ishte qëndrimi anti-SPAK, që mund t’i shkojë një partie që llogarit të qëndrojë në minorancë, por kurrsesi një partie që ka synim marrjen e pushtetit. Të gjithë këto dhe plot të tjera kanë një autor. Sali Berishën. Nuk mund t’i vihet gishti asnjë kandidati para tij. Ky yni është sistem i kryetarëve. Fiton ose humb kryetari.
Rinumërimi i kutive të votimit po tregon qartë se manipulimet elektorale në Shqipëri nuk bëhet më si dikur ditën e votimeve. Ato janë një dukuri ndërzgjedhore që unë e kam quajtur rrethimi i zgjedhjeve nga Rama dhe partia e tij. Kur dhanë me gëzim konsensusin për të votuar ligjet autogola, mbylljen e listave dhe votimin e diasporës në një formë ku avantazhin do ta kishte qartazi partia me fuqi me të madhe organizative, PD ka qenë e ndërgjegjshme si funksionon rrethimi parazgjedhor i zgjedhjeve. I cili, përveç ndërhyrjeve adekuate në Kodin Zgjedhor, mund të thyhet pikësëpari më frymë. Që opozita Basha-Kryemadhi e pati deri diku në zgjedhjet e vitit 2021 ku doli me vetëm 37 mijë mijë vota diferencë me PS-në. Diferencë që shkoi mbi dyqind e pesëdhjetë mijë vota në zgjedhjet e 11 majit.
Do ta kalojë kjo verë. Do të vijë momenti i së vërtetës kur Berisha nuk mund ta shmangë takimin me nenin e dorëheqjes. Si me shumë narrativa të tjera të ngjashme për ndjekësit e tij. Çdo të bëjë?
Formulimi i nenit nuk ka lënë hapësira për interpretime subjektive. Opsionet janë dy. Ose ta zbatojë. Ose të thërrasë ata që e kanë votuar për ta shfuqizuar. Kështu ruhet legjitimiteti sëpaku!
*Neni 45 i statutit të PDSH-së thotë: “Në rast se pas shpalljes së rezultatit të zgjedhjeve të përgjithëshme për Kuvendin, Partia nuk rezulton forcë fituese qeverisëse, mandati përfundon menjëherë dhe automatikisht për shkak të Statutit. Në këtë rast, kryetarit që i përfundon mandati, nuk i lejohet kandidimi në zgjedhjet pasardhëse për kryetar partie”.
