Një nga edicionet më të ndjekura televizive, spektakli “Big Brother”, është kthyer në një ankth të pandalshëm për audiencën.
Një audiencë, e cila vjen për shkak të shumë lojërave apo edhe vetë fenomeneve që trajtohen në një “reality show” siç është “Big Brother”.
Së fundmi ka plasur një debat, ka pasur apo jo dhunë midis Luiz Ejllit dhe Kiara Titos, dy të rinj në një lidhje.
Në fakt, shihet shpesh në biseda nga transmetimi direkt apo emisionet që jepen të martën dhe të shtunën se po tentohet të krijohet një frymë kundër dhunës, por duke përdorur thjesht dhe vetëm dhunë.
Në fakt ajo reagon ashpër, ai thotë është lojë, dikush tenton të qeshë, por dy komentues që paguhen me një thes me para nga produksioni, që fiton një mal me para, e quajtën dhunë pozicionimin e atij djalit dhe më pas e interpretuan shumë fort.
Në fakt, themeli dhe fillimi i dhunës janë lojëra që përdoren në “Big Brother”, por dhe mënyra se si reagon produksioni apo vepron ndaj aktorëve që janë brenda në këtë “reality show”.
Së pari, në momentin që jepet një lojë i detyron banorët të shkojnë deri në ekstrem në marrëdhënien mes tyre.
Pra, dhe të shfaqin dhunë, megjithëse diskutimi ishte për veprimin e Luizit që kishte bllokuar në një cep vajzën që ai donte është një gjë tjetër, sepse dikush mund të pretendojë se mund ta kalonte me një buzëqeshje apo me një puthje.
Dikush tjetër, se ai vetëm po luante, dikush tjetër thotë se kishte kaluar hapësirën, që i takonte ndaj vajzës, të cilën kishte përballë.
Në fakt, hapësira në “Big Brother” është e kufizuar dhe atë hapësirë që ke ta prishin vetë produksioni apo autorët.
Nga ana tjetër dhuna ideohet nga produksioni dhe ka edhe skenarë.
A nuk është dhunë lidhja me zinxhirë, duke i mbajtur me orë të tëra për të mos shkuar në tualet dhe për të mos kryer veprime të tjera duke e quajtur “lojë”?
A nuk është dhunë ajo që i bënë asaj vajzës dje, Kiara Titos, e cila ndodhet përballë një ngarkese të madhe psikologjike, një djaloshi që e dashuronte me pasion, e cila përpiqet të jetë më e qetë në sytë e publikut , të mbajë pak distancë, të tregohet më serioze dhe ndërkohë që e marrin dhe e fusin në një “kafaz”, dhe i plasin të gjitha të sharat që janë bërë në rrjete sociale.
Asnjë vlerësim, dhe pas një rreshti të sharash, i vihet një milion shikime në “TikTok”. A thua se jetojnë njerëzit për “TikTok”-un?
A thua se jetojnë njerëzit për produksionin që bën “Big Brother”. A nuk është dhunë ajo? A ka dhunë më të madhe psikologjike se ajo që bëri produksioni dje ndaj asaj vajze, duke e qëlluar me “plumb”?
Ngarkesë e madhe psikologjike është dhunë direkte ndaj saj.
Sepse, në fakt, në rrjete sociale, nuk ka vetëm lajme të këqija ndaj Kiarës, ka edhe lajme pozitive.
Ka një reagim të fansave të Luizit që e shikojnë si një vajzë që nuk e do atë djalin. Por kjo është çështja e tyre, nuk është çështje e produksionit.
Në vend që të nxisë pozitivitet, nxit dhunë me lojërat me të tilla montazhe dhe video, me reagimet që bën apo me mënyrën si e ndërton spektaklin.
Për këtë arsye, ka shumicën e opinionit kundër “Big Brother”-i.
Është detyruar dhe produksioni të mbyllë komentet në rrjetet sociale. Janë detyruar t’i mbyllin pikërisht për shkak të veprimeve që bëjnë, të lojërave, të reagimeve.
Shumica e njerëzve për të cilin është krijuar ai emision, nuk kanë të njëjtin mendim me produksionin, por produksioni po luan, po shkon në ekstrem të lojës. Po përdor dhunë me ato të quajtura lojra. Lidhje dhe video të tilla si ajo që ka ndodhur me Kiarën dje, janë dhunë e provuar. Ka lojëra të dhunshme, të cilat kanë çuar në esktrem njerëzit, në reagim atje brenda. Ata dy mjeshtrat e komentimit ata heshtin kur dhuna bëhet me versionin e lojrave.
Ajo që ka ndodhur dje me Kiara Titon dhe ajo që ndodh me disa lojërat e “Big Brother”-it janë dhuna e e vërtetë.
Ata që komentojnë dhe që e mbajnë veten si intelektualë të zotë, si psikologë apo filozofë, ata janë dhuna e dytë me reagimet e tyre në studio apo nga jashtë.
Me mënyrën që duan të imponohen dhe atë që duan të përçojnë.
Në fakt më shumë sesa mirësi, qetësi dhe të vërteta, shpesh kanë dalë blof dhe kanë treguar se janë bërë palë e një presioni të madh psikologjik që në fakt është dhunë e hapur, të cilën duhet ta denoncojnë ata së pari.
Pasi askush nuk i ka dëgjuar dhe parë ndonjëherë që të thonë se kjo lojë është e dhunshme, e tepruar.
Askush nuk ka dalë dhe reaguar se kjo video është e gabuar sepse ka edhe shumë të tjera më pozitive. Ka edhe reagime të tjera më pozitive.
Pra, dhuna e vërtetë nuk është tek ai djali që bllokoi në një cep të dashurën e tij.
Fillon dhe mbaron te lojërat që jep produksioni. Fillon dhe mbaron te mënyra se si komentohet dhe trajtohet gjithçka që ndodh në shtëpinë e “Big Brother” me ata të rinj, dikush për famë e dikush jo, dikush për ca para më shumë e dikush për më pak. E vërteta është që dhuna fillon te produksioni dhe mbaron tek produksioni./CNA.al/m.j
