Gazeta gjermane «Frankfurter Allgemeine Zeitung» kritikon një shkrim tendencioz të redaksisë serbe të Deutsche Welles.
Nga Enver Robelli
Në prag të 20-vjetorit të fillimit të bombardimeve të NATO-s kundër Serbisë jo vetëm mediat e Beogradit janë mobilizuar për të treguar «të vërtetën serbe». Funksionari serb për çështjen e Kosovës, Marko Gjuriqi, e ka vënë në dyshim masakrën e Reçakut dhe njëkohësisht ka lavdëruar librin «Gjykatësja në luftë dhe paqe» të Danica Marinkoviqit, e cila paskësh hetuar «rastin e Reçakut» dhe zbuluar gjoja të vërtetën.
Për gjeneratat e reja: Danica Marinkoviq ka qenë një gjykatëse në shërbim gjunjëzues ndaj regjimit të Sllobodan Millosheviqit dhe në vitet ’90 detyrë parësore e saj ka qenë të dënojë shqiptarë me procedurë sa më të shpejtë dhe në mënyrë sa më arbitrare. Për librin e Danica Marinkoviqit kanë shkruar sidomos mediat proqeveritare dhe bulevardeske serbe. Gjuriqi ka thënë se do të angazhohet që libri të përkthehet në anglisht.
Por në përpjekjen për të interpretuar luftën e Kosovës është këqyur edhe Deutsche Welle, më saktë redaksia në gjuhën serbe. Një gazetar i saj ka zbritur në arkiva dhe ka nxjerrë nga atje citate të teksteve të korrespondentëve të mediave gjermane nga Ballkani. Nën titullin «Si u shtypën bombat» që në hyrje të tekstit thuhet: «Para 20 vitesh gjermanët u vërsulën në luftën e parë që nga Hitleri – në bombardimin e Jugosllavisë. Atje i shoqëruan komentatorët luftënxitës të gazetave».
Gazeta gjermane «Frankfurter Allgemeine Zeitung» (FAZ) e ka quajtur të çuditshme këtë qasje të Deutsche Welles. Në një shkrim të botuar të shtunën korrespondenti për Ballkan Michael Martens pyet: «A mund të kuptohet ndryshe një titull përveç se para 20 vitesh ‘komentatorët luftënxitës’ paskëshin shkaktuar një luftë me penat e tyre?» Po ashtu FAZ kritikon edhe ndërlidhjen që bëhet mes Hitlerit dhe pjesëmarrjes gjermane në luftën e NATO-s kundër Serbisë, që shërben si insinuatë për një kontinuitet nga viti 1945 deri më 1999.
Kush janë gazetarët që njollosen si luftënxitës? Në tekst përmenden tetë emra: Matthias Rüb, atëbotë korrespondent i FAZ për Ballkan, Norbert Mappes-Niediek (citohet një tekst i tij në «Die Zeit»), Stephan Israel («Frankfurter Rundschau»), Andrej Ivanji («taz»), Walter Mayr («Spiegel»), Cyrill Stieger («Neue Zürcher Zeitung») dhe Peter Münch e Josef Joffe («Süddeutsche Zeitung»).
Problemi i tekstit të Deutsche Welles është se nuk arrin të prezantojë asnjë fakt se këta gazetarë kanë shkruar tekste «luftënxitëse». Gazetarët e përmendur më 1999 kanë analizuar, raportuar, përshkruar, mbase edhe mund të kenë gabuar ndonjëherë, nënvizon FAZ, por ata nuk kanë nxitur luftën. A mund të quhet «luftënxitës» konstatimi se Sllobodan Millosheviqi mund të ndalet vetëm me forcë – duke pasur parasysh luftërat në Bosnjë dhe Kroaci, shkatërrimin e Vukovarit, masakrën e Srebrenicës dhe krime të tjera?
«Nga korrespondenti për Gjermani i televizionit shtetëror serb RTS menjëherë është lavdëruar ‘puna madhështore gazetareske’ e Deutsche Welles. Kjo nuk është befasi, nëse e dini se RTS mbështet plotësisht kursin e presidentit serb Aleksandar Vuçiq, i cili më 1999 ka qenë ministër për informacion i Millosheviqit», përfundon «Frankfurter Allgemeine Zeitung».
