Sipas hulumtimit, kriteret për lehtësimin e masave Covid-19 janë: njohja e nivelit të infeksionit, angazhimi i komunitetit, kapaciteti i duhur i shëndetit publik, kapaciteti i duhur i sistemit shëndetësor dhe kontrollet kufitare.

Autorët studiuan nëntë vende dhe territore me të ardhura të larta që kanë filluar të lehtësojnë kufizimet – Hong Kong, Japoni, Zelandë e Re, Singapor, Kore e Jugut, Gjermani, Norvegji, Spanjë dhe Britani. Ata arritën në përfundimin se shumë qeveri nuk kanë arritur të përmbushnin kriteret e nevojshme për të shmangur një valë të dytë të infeksionit, siç shihet në Spanjë, Gjermani dhe Britani, transmeton abcnews.al

Studimi gjithashtu zbuloi se një sistem i duhur për hulumtimin, testimin, gjurmimin dhe izolimin, është i nevojshëm për të rihapur vendet. Autorët e studimit thanë se vendet duhet të marrin vendimet e tyre në lidhje me lehtësimin e bllokimeve në bazë të një kombinimi të epidemiologjisë dhe pasojave sociale dhe ekonomike për shkak të këtyre kufizimeve.

Niveli i infeksionit dhe njohuritë

Studimi zbuloi se vendet si: Singapori, Norvegjia, Spanja dhe Mbretëria e Bashkuar, mbështeten në këshillat e ekspertëve për të vendosur lehtësimin e kufizimeve.

Kombet e tjera, duke përfshirë Japoninë, Gjermaninë, Korenë e Jugut dhe (në disa raste) Mbretërinë e Bashkuar, po heqin ose rivendosin kufizimet në bazë të situatës  epidemiologjike. Në Gjermani, autoritetet lokale u kanë kërkuar rajoneve të marrin në konsideratë rivendosjen e bllokimit nëse ka më shumë se 50 raste të reja ditore për 100,000 banorë për shtatë ditë me radhë.

Hong Kong ka një strategji të ngjashme, ndërsa Zelanda e Re ka një sistem alarmi me katër nivele. Singapori, Koreja e Jugut dhe Britania e Madhe gjithashtu kanë nivele alarmi, por “nuk është e qartë që sistemi i Mbretërisë së Bashkuar po përdoret”, sipas studimit.

Studiuesit zbuluan se parimi i rihapjes së vendeve derisa të kenë një sistem të mbikëqyrjes me cilësi të lartë dhe të konfirmojnë që koronavirusi është nën kontroll, “shpesh nuk është marrë parasysh”.

Të dhënat  në kohë reale janë thelbësore për të llogaritur me saktësi nivelin e transmetimit që ndodh në një zonë dhe për të përcaktuar se si të rihapet vendi.

Besimi i popullit

Në mënyrë që vendet të rihapen, komunitetet duhet të “angazhohen për të mbrojtur veten” dhe këshillat duhet të jenë “të qëndrueshme dhe të besueshme”, veçanërisht për popullatat më të rrezikuara.

Sidoqoftë, mbajtja e distancës  fizike, përdorimi i maskave të fytyrës dhe puna nga shtëpia ka qenë në shumë raste konfuze. Kjo ka rezultuar në mungesë të besimit nga ana e popullit.

“Në një farë mase, ju mund t’i ndani vendet në botë në dy grupe, ato të gripit dhe ato SARS / MERS”, tha McKee. “Vendet aziatike në thelb  e morën parasysh rrezikun ndërsa vendet perëndimore kishin më shumë të ngjarë të mendonin se “nuk kishin nevojë të shqetësoheshin shumë”, tha ai.

Gjurmuesit e hershëm të kontakteve të Anglisë patën “pak sukses”, ndërsa Koreja e Jugut përdori të dhëna shëndetësore, transaksione me karta krediti, GPS dhe CCTV, dhe Hong Kongu mbështetej në një sistem kompjuterik. Shumë vende tani kanë lëshuar aplikacione telefonike.

Në disa vende, mungesat e respiratorëve e kanë detyruar stafin mjekësor të punojë pa mbrojtje. Stafi mjekësor në Spanjë përbën më shumë se 10% të rasteve totale, sipas raportit.

Vendet si Hong Kong, Zelanda e Re dhe Singapori, zbatuan masa të rrepta të kontrollit dhe kanë mbajtur  kufijtë e tyre të mbyllur për shumicën e vizitorëve dhe duke urdhëruar testimin në masë dhe karantinimin 14-ditor, ndërsa vendet europiane kanë mbajtur kufijtë e hapur dhe testimi ka qenë i ngadaltë.

Shumë vende tani po përballen me një “valë të dytë”, por autorët thonë se nuk është vonë për të mësuar nga përvoja e parë. Ata thanë se vendet duhet të planifikojnë dhe të përgatiten për skenarin më të keq.

Për të shmangur një bllokim të dytë, kombet kanë nevojë për një plan të qartë dhe transparent që përcakton kriteret për të kaluar në fazën tjetër dhe të bëjnë kujdes në kufizimet e vendit. Ata kanë nevojë për sisteme të fuqishme për të monitoruar nga afër situatën e infeksionit; sisteme efektive të zbulimit, testimit, gjurmimit dhe izolimit; dhe masat e vazhdueshme për të zvogëluar transmetimin, të tilla si flluska sociale dhe maska.

Komunitetet duhet të përfshihen drejtpërdrejt në procesin e vendimmarrjes, thanë autorët. Sipas analizës, izolimi i bazuar në institucion dhe i miratuar nga disa vende aziatike duket më efektiv sesa izolimi në shtëpi, ashtu si gjurmimi tradicional.

Ai tha se këto sisteme duhet të mbështeten nga investime të qëndrueshme në objektet shëndetësore, furnizimet dhe fuqinë punëtore – siç rekomandohet nga Organizata Botërore e Shëndetësisë dhe Fondi Monetar Ndërkombëtar.