Në Londër dominojnë bindjet se retorika e fuqishme e presidentit rus është më shumë një maskë për frikën reale nga një luftë e hapur me NATO-n dhe pasojat e një përplasjeje bërthamore.
Kanë kaluar tre vite e gjysmë nga nisja e luftës në Ukrainë dhe javën tjetër pritet një takim i mundshëm mes Donald Trump, Vladimir Putin dhe ndoshta presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky, një zhvillim i rëndësishëm në këtë fazë delikate. Në selinë e qeverisë britanike në Whitehall, Londra percepton me siguri se, pavarësisht nga deklaratat ushtarake të Putin kundër Europës, presidenti rus është i frikësuar nga një konflikt i drejtpërdrejtë me NATO-n dhe nga rreziku i përplasjeve bërthamore.
Britanikët vënë në dukje se Rusia ka konsumuar rreth 75% të rezervave të saj strategjike prej nisjes së agresionit ndaj Ukrainës dhe përgjigjes së Perëndimit. Edhe pse ushtria ruse ka rifilluar përparimin në terren, kjo po ndodh shumë ngadalë dhe me vështirësi. Kjo gjendje e dobësisë shihet si rrallë herë që prej fillimit të luftës.
Londra dhe aleatët po forcojnë kapacitetet e tyre ushtarake, duke investuar në armë bërthamore dhe forca të tjera ushtarake, për të ruajtur një detyrim mbrojtës ndaj Europës. Mbretëria e Bashkuar ka blerë së fundmi 12 avionë F-35A, të aftë të transportojnë armë bërthamore, dhe po rrit kapacitetet e nëndetëseve atomike “Trident” në Skoci. Së bashku me Francën dhe Gjermaninë, Britania po synon të ndërtojë një aleancë të fortë ushtarake dhe teknologjike në Europë për t’u përballur me kërcënimet e Rusisë.
Edhe pse ka interesa të ndryshme kombëtare, Britania dhe Franca mbeten fuqitë bërthamore të vetme në Europë dhe me vende si Gjermania synojnë të rrisin bashkëpunimin në prodhimin e armatimeve. Londra do të jetë pjesë e programit të ri të riarmimit të Bashkimit Europian, me një investim prej mbi 120 miliardë eurosh.
Për më tepër, projekti i avancuar i avionit luftarak të gjeneratës së gjashtë, Gcap, bashkon Britaninë, Italinë dhe Japoni, me investime të rëndësishme edhe nga Arabia Saudite. Në plan është edhe ndërtimi i një koalicioni ndërkombëtar për rindërtimin pas luftës në Ukrainë, ku SHBA-ja ka shfaqur interes përmes përgjegjësit të dërguar atje, gjenerali Keith Kellogg.
Britanikët, ndërkohë, janë të kujdesshëm për sjelljen e Donald Trump, i cili mbetet figura më e paparashikueshme, ndonëse përpiqet të përmirësojë marrëdhëniet me Rusinë. Por vendimet e fundit amerikane, përfshirë sanksionet kundër Indisë për blerjet e naftës ruse, janë mirëpritur në Londër si hapa që dobësojnë fuqinë ekonomike të Moskës.
Nga ana tjetër, Britania beson se Rusia, Irani, Kina dhe Koreja e Veriut, edhe pse duket një bllok i fortë, janë në fakt më të brishtë nga sa mendohet. Për shembull, Moska ka treguar një distancim të dukshëm nga Irani pas sulmit izraelit në qershor dhe ka humbur bazën e saj të vetme në Mesdhe, në Siri. Kina ka luajtur një rol frenues në retorikën e ashpër të Rusisë gjatë dy viteve të fundit.
Megjithatë, kërcënimi rus mbetet real, veçanërisht në luftën hibride dhe sabotimet në Europë. Por britanikët dhe aleatët e NATO-s janë të bindur se Putin nuk do të sulmojë një vend anëtar të Aleancës në pesë vitet e ardhshme. Kjo jep kohë për forcimin e mbrojtjes europiane dhe rritjen e kapaciteteve të mbrojtjes konvencionale dhe bërthamore.
Në plan të ardhshëm është edhe krijimi i një “Manhattan Project” të ri për teknologjitë e super-inteligjencës, për të siguruar avantazhin strategjik përpara Kinës.
Kjo është vetëm faza e parë e një riarmimi europian, i cili pritet të jetë i pandalshëm dhe thelbësor për sigurinë e kontinentit në dekadat e ardhshme.
