Është strategjia e prerjes së kokës, goditja e liderit për të destabilizuar palën armike. Rreziku është faktorizuar dhe qëndron si për Vladimir Putin dhe për Volodymyr Zelensky.
Thashethemet për planet për të vrarë presidentin ukrainas janë shfaqur dhe janë zhdukur që nga fillimi i pushtimit rus. Një prej këtyre planeve duket se është penguar nga CIA, të tjerë nga shërbimet sekrete lokale.
Kërcënimet reale janë përzier me histori dyshuese, me raportime për praninë e vrasësve të mundshëm, anëtarë të forcave speciale të Gru-së ruse, apo për tradhtarë të gatshëm për të bashkëpunuar me pushtuesin.
Kievi insiston, në varësi të momentit, në këtë kartë. Por mbi të gjitha ka miratuar masa strikte parandaluese që nuk përbëjnë garanci absolute.
Lëvizjet e Zelenskit mbrohen rreptësisht dhe janë të fshehta, edhe në rastet kur Presidenti ka shkuar, duhet theksuar shpesh, për të vizituar ushtarët në vijën e frontit.
Ai nuk mund të përballojë të qëndrojë përgjithmonë në bunker, ndaj vëmendje të madhe kanë marrë fluturimet e tij në rajonet ku lufta është aktive apo udhëtimet jashtë vendit.
Por në fakt një udhëtim i tij në Bullgari është anuluar në momentin e fundit pas një rrjedhjeje informacioni.
Por Kievi është i prirur që ta bazojë strategjinë e mbrojtjes së numrit një me keq drejtime dhe devijime të mundshme logjistike për të krijuar një perde tymi në një sfidë ku nuk e nënvlerësojnë kundërshtarin, me një traditë të gjatë vrasjesh, përfshirë Evropën.
Mburojës “kombëtare” i shtohet edhe ajo e ofruar nga perëndimorët, me zbulimet e një viti më parë që tregonin për një mbrojtje në disa forma nga amerikanët.
E para është e jashtme – Ajo bazohet te gjuetia e “lajmeve” mbi rreziqet e mundshme, survejimet me informatorë dhe përgjimet. Është një “hapësirë” e paqartë, e papërpunuar, e përbërë nga elementë që mund të jenë të dobishëm pas hetimit, por edhe krejtësisht të padobishëm.
I dyti është më i brendshëm – Ka të bëjë me një sy që shikon çdo lëvizje, zyrat dhe misionet. Por është e mundur që Kievi të mos i tregojë gjithçka partnerit kryesor në NATO, sepse spiunët mund të fshihen në strukturat e Atlantikut.
E treta ka të bëjë me mbijetesën e zinxhirit komandues – Në fund të pushtimit Uashingtoni mund ti propozojë presidentit që të strehohet jashtë vendit ose në zonat perëndimore të vendit. Oferta u refuzua, me ukrainasit të vetëdijshëm se transferimi mund të ngatërrohet si një shenjë dobësie dhe të sigurt se sistemi i trashëgimisë mund, të paktën në afat të shkurtër, të lejojë menaxhimin.
Politico i ka kushtuar një artikull mekanizmit institucional që do të aktivizohej në rast të vrasjes së Zelenskit.
Sipas kësaj analize udhëheqja do të merrej nga presidenti i Parlamentit, Ruslan Stefanchuk – pavarësisht se ka një vlerësim të ulët për figurën e tij – ndërsa pas tij do të qëndroj një bord i përbërë nga Andrii Yermak (kreu aktual i zyrës presidenciale), ministri i jashtëm Dmitri Kuleba dhe kolegu i tij i mbrojtjes Oleksii Rezhnikov.
Qëllimi është të ketë në vend një udhëheqje kolektive që mund ta drejtojë anijen përmes stuhisë.
Gjithmonë ka të panjohura, rreziqe për fërkime mes personaliteteve dhe ambicie. Dhe më pas faktori njerëzor, që është thelbësor dhe i përbërë nga dobësia, arroganca, forca, merita dhe gabime vlerësimi nga presidenti aktual.
Për ekspertët, megjithatë, vendosmëria e popullit do të ketë më shumë rëndësi se sa institucionet, të gatshme për të pranuar figura më pak karizmatike apo zgjidhje pro-kohore në emër të rezistencës.
/a.r
