Prof. Dr. Gafur MUKA
Reforma në drejtësi ka mbetur…edhe pak ditë para 21 korrikut. Si kohë natyrisht. Ka mbetur para një takimi që mendohet se do të fillojë të hënën me detyrimin për të arritur një zgjidhje?! Por ajo ka mbetur edhe para dilemës” “T’a ruajmë apo t’a dorëzojmë sovranitetin?!”. Çudi apo jo. Në të gjitha rrethanat dilema do të ishte zgjidhur në favor të ruajtjes së sovranitetit. Por, për të ruajtur sovranitetin nuk duhen vetëm fjalë. Ruajtja e sovranitetit, jo shumë vite larg, ishte “Edhe bar do të hamë, por sovranitetin nuk do ta shesim”. Dhe ishim vertet sovranë… duke ngrënë veten. Dhe erdhi një ditë që u dorëzuam. E nisëm me hapjen e vendit. U ulëm në tavolina ku edhe dëgjuam por edhe na dëgjuan. Ua qamë hallin por edhe na e kuptuan hallin.
Por hallet tona nuk kanë të mbaruar. Vendi edhe sot e kësaj dite ka nevojë për ndihma e mbështetje, të cilat nuk na janë kursyer. Sigurisht nga miqtë, Por miqtë kanë kuptuar tashmë që, ky vendi ynë sovran, i kërkon ndihmat, por don që ato ti përdorë, ashtu në mënyrë sovrane, për të dhjamosur korrupsionin e pastaj me rradhë krimin, mëkatin, hilenë…
Dhe reforma në drejtësi bëhet pikërisht për t’ia hequr “tagjinë” korrupsionit (krimit, mëkatit, hilesë…) pasi është stërprovuar se me sistemin aktual të drejtësisë, atij nuk i paksohet, përkundrazi i shtohet “tagjia”. Tani, miqtë tanë e kanë kuptuar mirëfilli, se këtu pikon çatia. Por të zotët e shtëpisë jemi ne dhe, mbështetur tek ajo fjala jonë e urtë se “i zoti e di ku i pikon çatia”, duam të na e lënë dhe më tej ne në dorë ne që t’i rregullojmë punët tona. Mbase mund të ndodhë dhe kështu.
Dhe ne pas 21 korrikut do brohorasim për fitoren e madhe të ruajtjes së sovranitetit. Ama, unë nuk e imagjinoj me ç’ sy e faqe do kërkojmë përsëri ndihma e mbështetje ne, sovranët. Apo do kthehemi prapë tek parimi i “ndërtimi të ekonomisë së tregut më forcat tona”?! Apo na rren shpresa që do gjejmë miq të rinj të cilët do na pranojnë që ne t’i mjelim si lopë dhe ata të na lëpijnë si viça?!. “Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?”- do thërriste fort Ciceroni.
