“Arrijmë ta kapim Khamenein siç bëmë me Maduron?”. Kjo thuhet se ka qenë pyetja që presidenti amerikan Donald Trump u ka drejtuar gjeneralëve të Pentagonit. Sipas rrëfimit, nëse kapja e tij në një vend gjashtë herë më të madh se Italia ishte tepër e vështirë, urdhri u kthye në “eliminojeni”.
Kompleksi i selisë së udhëheqësit suprem iranian u bë objektivi i parë i sulmit izraelito-amerikan mëngjesin e së shtunës dhe, sipas raportimeve, u shkatërrua plotësisht. Vetëm në mbrëmje, pas një vale thashethemesh, mohimesh dhe informacionesh kontradiktore, erdhi deklarata e Trump në Truth Social.
Trump e cilësoi ngjarjen si “drejtësi jo vetëm për popullin iranian, por për të gjithë amerikanët dhe qytetarët e vendeve të tjera që janë vrarë ose gjymtuar nga Khamenei dhe banda e tij”. Ai shtoi se, falë bashkëpunimit me Izraelin, “nuk kishte asgjë që ai apo liderët e tjerë të vrarë me të mund të bënin”, duke e quajtur momentin “mundësinë më të madhe për popullin iranian për të rimarrë vendin e vet”.
Izraeli dhe SHBA-të kishin tentuar ta eliminonin udhëheqësin suprem edhe gjatë luftës 12-ditore në qershorin e kaluar. Këtë herë, sipas këtyre burimeve, operacioni rezultoi fatal. Ndërkohë, kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu thuhet se i ka treguar Trump një fotografi të trupit të Khameneit, të plagosur nga copëzat e shpërthimit, por të identifikueshëm, një sinjal i depërtimit të thellë të shërbimit sekret izraelit Mossad në strukturat e Republikës Islamike.
Sipas ish-kreut të inteligjencës ushtarake izraelite, Amos Yadlin, “ora e sulmit ka të ngjarë të jetë përcaktuar nga informacione të sakta mbi lëvizjet e objektivave kryesorë”. Me fjalë të tjera, goditja erdhi në momentin kur u konfirmua prania e Khameneit.
Eliminimi i udhëheqësit suprem përbën një goditje spektakolare dhe dëshmi të epërsisë ushtarake izraelito-amerikane. Megjithatë, ndikimi i tij real mbi strukturën e ndërlikuar të komandës iraniane mbetet për t’u parë. Pesha simbolike është e jashtëzakonshme dhe mund të nxisë protesta të brendshme, siç kërkojnë prej kohësh Izraeli dhe SHBA-të.
Opozita iraniane në mërgim publikoi video me thirrje në rrugët e disa qyteteve, ku dëgjohej slogani “vdekje diktatorit”. Djali i ish-shahut, Reza Pahlavi, shkroi në X se “Republika Islamike do të përfundojë së shpejti në koshin e historisë”, ndonëse nuk duket si kandidat i mbështetur zyrtarisht nga Uashingtoni apo Tel Avivi.
Trump u bëri thirrje Gardës Revolucionare dhe policisë iraniane “t’u bashkohen patriotëve” për ta kthyer vendin në “madhështinë që meriton”. Ai paralajmëroi se bombardimet “e rënda dhe të sakta” do të vazhdojnë pa ndërprerje gjatë javës apo sa të jetë e nevojshme për të arritur “paqen në Lindjen e Mesme dhe në botë”.
Ndërkohë, epërsia e inteligjencës së përbashkët izraelito-amerikane ka detyruar drejtuesit iranianë të kufizojnë komunikimet digjitale. Lokalizimi i telefonave, përgjimet, identifikimi i zërit dhe aktivizimi në distancë i kamerave, të mbështetura nga inteligjenca artificiale, konsiderohen mjete jashtëzakonisht efektive. Mjafton një emër apo një numër për të nisur “gjuetinë digjitale”.
Në këtë klimë pasigurie, deklarata “për aq sa di unë” e ministrit të Jashtëm lë të kuptohet se aparati shtetëror dhe ushtarak iranian mund të funksionojë edhe me komunikim të kufizuar me nivelet më të larta. Kjo nënkupton se fjala e udhëheqësit suprem, edhe pse simbolike, mund të mos jetë vendimtare për operativitetin e përditshëm të sistemit.
Së fundmi, Mossad ka hapur një kanal në Telegram në gjuhën perse me emrin “Freedom Iran”, ku është shpërndarë njoftimi i Trump për vdekjen e Khameneit dhe është bërë thirrje për ndryshim regjimi. Mesazhi përmbyllës ishte i shkurtër dhe i drejtpërdrejtë: “Bye bye Ajatollah”.
