Nga Skënder Minxhozi/
Po të dëgjosh Sali Berishën sot Shqipëria ka vetëm një person që është i padëshëruari i madh i Perëndimit dhe ky nuk është ai vetë, por Edi Rama. Ai është i izoluari sipas Doktorit, ai është i anatemuari i Londrës, Parisit e Berlinit, ai po tregohet me gisht nga kancelaritë si e keqja e vendit. Paçka se kryeministri sapo është kthyer nga një takim me Presidentin e Këshillit Evropian në Bruksel. Paçka se po bën gati valixhet për në SHBA në ceremoninë e Bordit të Paqes në Shtëpinë e Bardhë. Ku natyrshëm koncepti i “izolimit ndërkombëtar” relativizohet dhe humbet peshë.
Personi që paraqitet rregullisht tek dezhurni i SPAK për të vërtetuar prezencën, politikani që është nën proces penal për korrupsion nga drejtësia e re, njeriu që nuk mund të shkelë në tokën amerikane dhe britanike prej pesë vjetësh tregon prej muajsh me gisht kundërshtarin e tij si njeriun e izoluar nga bota dhe që ndodhet në prag të largimit. Thënë ndryshe, i cili ndodhet në kilometrin e fundit siç pëlqen të shprehet Berisha, por një kilometër që duket i gjatë 13 vite, qëkurse PD ka zbritur në një opozitë të cilës nuk i duket fundi.
Mungesa e Edi Ramës në dy forume me peshë në ekonomi e biznes si dhe në fushën e sigurisë, siç janë Davosi dhe Mynihu, ofrohet sot si prova materiale e izolimit ndërkombëtar të tij. Një aktakuzë selektive dhe si e tillë edhe iluzive dhe e pavërtetë. Nëse Edi Rama nuk u ftua në Davos pasi Trump tha se ka nja dy-tre persona që nuk i pëlqejnë në tryezën e Bordit të Paqes, pse është ftuar pas një jave në Shtëpinë e Bardhë pikërisht në të njëjtin aktivitet?! Mos u bë i pëlqyeshëm papritur tani?
Së dyti, nëse Mynihu është prova se evropianët e kanë izoluar politikisht kryeministrin shqiptar, përse u pranua ai në Bruksel pak ditë më parë Presidenti i Këshillit Evropian? Që është struktura më e rëndësishme vendimmarrëse e BE? Si funksionoka kështu ky izolim “à la carte”, si një menu restoranti ku zgjedh një gatim e jo një tjetër?! A mund të jetë i izoluar një lider politik që bëhet gati të shkojë në Uashington, por që nuk qenka ftuar në Mynih?
E vërteta është se klima e instaluar pas hetimeve të SPAK ka krijuar realisht një problem politik delikat për qeverisjen e majtë. E vërtetë është edhe se këto rrethana kanë krijuar një spostim nga lufta politike klasike, ku opozita e sheh veten të spostuar nga epiqendra e teatrit politik dhe nëpër sheshe pa popull me vete, kurse drejtësia bëhet de facto oponentja kryesore dhe më serioze e qeverisë.
Ky rreshtim i pazakontë në fushën e lojës e ka futur në një krizë të dukshme Ramën në raport me qeverisjen e tij hijërëndë dhe të qetë me 83 mandate parlamentare.
Por nga prishja e qetësisë së qeverisjes e deri tek “përmbysja në 20 shkurt” është në mes një hendek i madh. Një maxhorancë e plagosur nuk është domosdoshmërisht një maxhorancë në prag të përmbysjes. Sidomos kur ka përballë një opozitë që është konsumuar po aq sa qeveria, jo duke qeverisur po duke ndenjur në pakicë.
Është ndërtuar këto muaj pas zgjedhjeve të 11 majit një narrativë politiko-mediatike që synon të vendosë shenjën e barazimit mes halleve të pozitës dhe opozitës. Teksa PD-PL dhe PR, pra të tre formacionet kryesore të opozitës, i kanë drejtuesit e tyre në procese penale në SPAK-GJKKO, sipas fabulës që ndërtohet kryesisht në disa nga studiot televizive të debatit politik, hallexhiu i vërtetë, ai që ka bërë valixhet gati për të ikur, është kryeministri dhe partia e tij në pushtet. Jo ata që janë nëpër gjyqe, por ata që janë në qeveri. Një vizion kokëposhtë ky i asaj që janë faktet reale. Berisha e Meta e kanë gëlltitur tashmë si të mirëqenë faktin se ndodhen nën akuza penale ose janë të skeduar nga perëndimorët, por nga ana tjetër akuzojnë gjithë ditën të tretët për faje e akuza që i kanë vetë aktualisht mbi shpinë.
Është pak a shumë si fabula tjetër krejtësisht alogjike, ajo kur opozita ankohet për gazin lotsjellës dhe ujin e zjarrfikësave në protestat e saj plot shishe molotov, ndërkohë që kur ka qenë në pushtet i ka vrarë protestuesit në vend që t’i lagte me ujë.
Qeveria ndodhet në ditët e saj më gri, por përgjegjësitë dhe korrupsioni i saj nuk i bëjnë më të pranueshëm opozitarët që po enden gjyqeve apo që nuk shkelin dot në vendet kryesore të Perëndimit. Pse e bën më të pranueshëm Sali Berishën, fjala vjen, fakti që Rama izolohet në Perëndim, kur ai vetë është rasti klasik i izolimit ndërkombëtar të një politikani të një vendi të vogël në një cep të kontinentit?!
Kur opozita premton se do ndreqë korrupsionin, keqqeverisjen dhe izolimin ndërkombëtar të socialistëve, duhet të marrë fillimisht një pasqyrë e të analizojë sesi qëndron ajo vetë në raport me këto sfida. Një qeverisje e dikurshme që ka vrarë dhe vjedhur nuk është kandidatja më e mirë për të zëvendësuar një qeverisje që po akuzohet se po vjedh. Është çeshtje nenesh të kodit penal. Diferenca nuk do shumë mundim të perceptohet, paçka sesi po paketohet këto kohë i gjithë ky mall në prag të skadencës që quhet elitë politike e tranzicionit!
A mund të jetë i izoluar një lider politik që bëhet gati të shkojë në Uashington, por që nuk qenka ftuar në Mynih?
Poooo. Patjeter. Jemi ne epoken Trump