Ndërsa Gjermania përpiqet të reduktojë varësinë e saj nga gazi rus, tymi i fortë nga plehu dhe mbetje të tjera organike në ferma mund të veprojë si një burim alternativ energjie. Një orë me makinë në perëndim të Berlinit, një erë e fortë buron nga tre cilindra të mëdhenj në mes të një fushe me baltë në pronën e Kaimit, e cila ndahet me 100 lopë qumështore.
Çdo ditë, tonelata mbetje organike, kryesisht pleh organik, misër dhe bar, derdhen në këto enë. Në një proces të quajtur ‘metanizimi’ i nxitur nga bakteret, lënda organike shndërrohet në gaz. Ky mini termocentral furnizon me ngrohje rreth 20 shtëpi në fshatin Ribbeck, i njohur për një pemë dardhe, lavdërimet e së cilës shkrimtari i shekullit të 19-të Theodor Fontane i këndoi dikur në një poezi klasike.
Biogazi, i njohur gjithashtu si gazi natyror i rinovueshëm, është “i rinovueshëm” në kuptimin që njerëzit dhe kafshët do të vazhdojnë të prodhojnë mbetje – por ne nuk duam të inkurajojmë gjenerimin e më shumë mbetjeve me qëllimin e vetëm për të krijuar më shumë biogaz.
Para luftës në Ukrainë, Gjermania importonte 55 % të gazit të saj natyror nga Rusia, gjysmën e qymyrit dhe rreth 35 % të naftës. Duke sinjalizuar se ky mesazh po dëgjohet, qeveria gjermane ka shpallur dëshirën e saj për të “rritur prodhimin e gazit “të gjelbër” këtë muaj, si pjesë e lëvizjeve për të rritur elasticitetin përballë rritjes së çmimeve të energjisë.
Aktualisht 80 % e lëndës organike të përdorur për biogaz në Gjermani vjen nga bimët e rritura ekskluzivisht për këtë qëllim, sipas Agjencisë Gjermane të Mjedisit.
/a.r
