Në emisionin “Shqip” nga Rudina Xhunga ishte i ftuar ish-ministri i Mbrojtjes në qeverinë e Pajtimit Kombëtar, Shaqir Vukaj, për të na rikthyer pas në kohë në ngjarjet e 26 majit të vitit 1996.
Vukaj tha se i ka parë vetë dokumentat që flisnin për një sulm në jug. Ai thotë se ishte vetë zv.kryeminsitri i asaj kohe Bashkim Kopliku, që më vonë ka treguar se presidenti i asaj kohe, Sali Berisha kishte dhënë urdhër për armatosjen e PD. Ai tha se rezervistët duhet të jenë të pranishëm në çdo periudhë historike sepse kurrë nuk i dihej se çdo të sillte e ardhmja.
Këta pëersona që atrmatoseshin ishin të ashtuquajturit rezervistë edhe pse nga viti ’92 gjoja nën parullat e mohimit të çdo gjëje që kishte lënë komunizmi nuk është marrë askush me rezervistët edhe pse ata janë një forcë e jashtëzakonshme në momente të jashtëzakonshme. Janë të nevojshëm.
Ajo që ndodhi në Ukrainë mund të ndodhë edhe në Ballkan, duhet të jemi të përgatitur edhe pse jemi anëtarë të NATO-S. Edhe vende si Zvicra apo Suedia mbajne rezervistë. Deri në 90 ne kemi pasur rezervistë. Më pas u zhdukën. Nuk pranonin më njerëzit thirrjet për rezervistë. Shoferët nuk pranonin të shkonin në jug se thoshin me kë do luftojmë”, u shpreh Vukaj.
Ai tregoi se edhe pse në kah të kundërt politik kishte pasur një marrëdhënia shumë të mirë me Shaban Meminë dhe ai e kishte çuar të takonte grupin e armatosur që mbante feshtas pas vetes. Vukaj tregoi edhe se një oficer i tij ëkrkonte ta vriste Meminë sepse frikësohej për dhjaline porsa lindur dhe fatin që do të kishte nëse atë e përjashtonin nga Akademia Ushtarake.
“Unë më Shaban Meminë kam pasur marrëdhënie shumë të mira edhe pse deputet të partive të ndryshme. Shaban Memia ëhstë ideologu i këtyre trupave që thirreshin. Sa vinin në Tiranë i sillnin në Akademinë Ushtarake sepse ishte bosh, ushtarakët i kishin nisur në Burrel e një pjesë nëëpr shtëpi. Memia kërkoi të më takojë dhe më tha se një oficer i imi kërkonte ta vriste. I thashë me shaka të mos shqetësohej se do e zgjidhja unë atë punë. E pyeta nëse ishte e vërtetë se kishte një grupim të armatosur në rrethet e Tiranës dhe më tha që po, e pranoi.
Më çoi të nesërmen t’i takoja, ishin të gjithë veriorë. Kur shkova ishin në një lokal të armatosur dhe mbi tavolinë ishte një shishe raki. Piva dhe u ngrita shëndetin, më panë të habitur. U thashe se jemi të gjithë Shqiptarë dhe nuk ka lezet të vritemi me njeri-tjetrin dhe më kuptuan. Nuk kisha frikë por i besova edhe Shabanit, jemi malësorë e nuk do më priste në besë. Më pas u shpërndanë”, u shpreh Vukaj.
Vukaj tregoi raportet e tj me Sali Berishën për të cilat tha se ishin korrekte para vitit 1997 dhe se ishte çuditur që Berisha e kundërshtonte me aq zell emërimin e tij si ministër i Mbrojtjes. Ai tha gjithashtu se ndryshe nga vendet e lindjes të cilat ishin nën komunizmin njësoj si ne, tranzicioni erdhi paqësisht kurse tek ne shkatërruan gjithçka. Vukaj tha gjithashtu se habitej se si jashtë ndryshonin drejtuesit dhe politikanët kurse ne mbanin sërish të njejtët njerëz.
“Marrëdhëniet me Sali Berishën i kam pasur korrekte, sidomos para ’90. Zakonisht arrinim të kuptoeshim përveç atyre rasteve kur atij i kërcente e s’dinte ç’fliste. Jam çuditur pse nuk ka pranuar që unë të isha ministër mbrojtje deri në momentin e fundit që PS tha se nuk paraqisnin kandidaturë tjetër përndryshe nuk hynin në qeveri. Vonë kam marrë vesh që kanë ndërhyrë edhe ndërkombëtarët.
Kjo që ndodh sot, që përmend emrin tim, i takon vetëm botës shqiptare. Edhe jashtë protestohej, por bëhej paqësisht qetësisht. Tek ne ndodhte e kundërta. Tek ne u thuhej shkatërro, digj. Kjo nuk ndodhi në asnjë vend të lindjes. Në vendet e lindjes ndryshohen dhe drejtuesit, politikanët. Vijnë të rinj. Këtu nuk ka ndryshuar asgjë”, u shpreh Vukaj./m.j
