Sara Mila, deputetja e re e Partisë Socialiste, ishte sot e ftuar në Radio Tirana 1.
Më e votuara në qarkun e Elbasanit në zgjedhjet e 11 majit, Mila tregoi se është përgjegjësi të përfaqësosh rreth 20 mijë qytetarët që e kanë votuar.
“Në fillim ishte shumë qejf, por sot është shumë e frikshme. Këtë rrugëtim e kam pasur sa të bukur, aq dhe jo të lehtë. Jam e veshur me një përgjegjësi të jashtëzakonshme. Shumë herë kam dilemat e mia nëse do arrij që ta justifikoj këtë simpati të madhe që ndodhi si një ortek. Nisi ngadalë dhe filloi të merrte shumë mbështetje nga njerëz që përqafonin kandidaturën time.”
Deputetja 30-vjeçare ka nisur nga puna, pasi nuk ka kohë për të humbur. “Unë e di që shumica e atyre që më votuan ndienin se kishin humbur mjaft kohë dhe unë nuk dua që ata të jenë sërish me ndjesinë e pritjes. Dua që të shohin një përfaqësim të mirë.”
Mila vëren një ndryshim të madh mes Tiranës dhe Elbasanit, gjë që i ka bërë gjithmonë shumë përshtypje. “Kam arritur të kuptoj që më shumë se mundësitë dhe akseset e munguara, është një lloj qasjeje demotivuese sidomos te gjenerata e re, e cila ka rënë në një përgjumje. Përfaqësimi im vlen edhe në këtë aspekt. Ata ndjejnë se kanë një zë, një shpresë se mund t’ja dalin për aq kohë sa Sara 30 vjeç po ja del në një fushë që ajo do.”
Sipas Milës, ndryshimi mund të vijë përmes një lobimi të mirë në qeverinë shqiptare. “Jam e trishtuar ta them, por nuk mendoj se përfaqësuesit e Elbasanit kanë qenë lobuesit më të mirë të projekteve apo mundësive më të mira për qarkun. Në parlament ekziston një garë mes qarqeve për të përthithur projektet dhe investimet më të mira dhe mendoj se në këtë aspekt qarku i Elbasanit ka qenë i përgjumur. Kjo përgjumje ka sjellë dhe një largim të dëshirës dhe shpresës sidomos tek ajo që është pjesa aktive e shoqërisë. Patjetër që ka disa projekte konkrete siç është rivitalizimi i Kalasë, “Tumo Center 2” do të vijë në Elbasan apo edhe ‘Auto-moto Parku’, gara e Formula Uno-s që presim në 2030-ën të kemi garën e parë zyrtare në qarkun e Elbasanit.”
Rrugëtimin në fushatën elektorale, por dhe momentin pas fitores, Mila i kujton si ditët më të tmerrshme, kur emri i saj lakohej në çdo studio televizive. “Shikoja sesi lajmet e rreme shiteshin si të vërteta ditën për diell dhe unë nuk kisha një mundësi për të vërtetuar të kundërtën. Ishte një akuzë përballë meje dhe unë nuk kisha mundësi reale të justifikoja veten, sepse do dukesha edhe më keq, pasi disa njerëz e kishin mbushur mendjen top që ashtu ishte.”
Por ajo që e ka vrarë më shumë është mungesa e ndjeshmërisë njerëzore. “Në telefonin tim kam pasur shumë mesazhe dhe ftesa për të reaguar por në asnjë moment nuk pata një fjali: ‘Sara a je mirë nga gjithë kjo që po ndodh? A ke nevojë që ta flasim apo të tregosh një aspekt tjetër të vetes?’ Nuk e gjeta njerëzoren! Kjo më bëri të ndihem akoma më keq!”
Në ditën e parë të Parlamentit të ri, Sara Mila i përcolli mesazh kritikëve duke veshur një shall ku kishte stampuar të gjitha akuzat ndaj saj. “Me kohën kuptova që tangon, të cilën nisi opozita dhe e vazhdoi media, duhet ta luaja dhe unë. Në të kundërt do të strukesha në atë cepin që nuk jam strukur kurrë. Shalli ishte si një detaj për t’i thënë të gjithëve që unë nuk është se nuk i kam dëgjuar çfarë është thënë për mua.”
Ajo që e ka prekur më shumë nga e gjithë kjo tymnajë thashethemesh dhe kritikash është cenimi i familjes.
”Familja ime nuk ka pasur kurrë një qasje publike dhe aq më pak politike. Janë marrë gjithë jetën me sipërmarrje private dhe nuk e kanë parë politikën instrument miqësor dhe aleat, por si një rregullator të të përditshmes së tyre. Papritur dhe pa kuptuar u ballafaquan me mediet, që jo vetëm nuk i kursyen, por i vunë përpara një gjyqi publik. Unë e di që shumica prej tyre nuk e kanë me Sarën dhe familjen e saj, por me veten e tyre. Prekja e familjes dhe vënia e tyre me shpatulla pas murit për gjëra që nuk kishin lidhje fare me ta, më lëndoi. Dhe ata janë lënduar shumë.”
