Alternativa ‘fituese’ e Berishës u reduktua në opozitë ‘të gozhdës dhe patkoit’

Nga Simon Hadaj

Pas 11 majit, opozita shqiptare e drejtuar nga Sali Berisha shfaqet më e çakorduar dhe më e pashpresë se kurrë më parë. Humbja në zgjedhje jo vetëm që nuk u shoqërua me reflektim, por nxori në pah krizën e brendshme që vjen edhe si pasojë e mungesës së një lidershipi të aftë për ta parë problemin në sy.

Lista e hartuar nga Berisha, ku në vendet e sigurta u pozicionuan besnikët e tij dhe më poshtë u lanë kandidatët oportunistë, sot duket se është kthyer në bumerang për të gjithë. Këta të fundit, të zhgënjyer nga rezultati dhe nga përjashtimi nga vendimmarrja, kanë nisur të sfidojnë vetë drejtuesit e partisë, duke kërkuar rinumërim votash dhe verifikim të kutive, edhe përpos qartësisë së rezultatit dhe alibive të tjera të Berishës, i cili shumë herë është kujdesur të thotë se numërimi nuk është kërkesë e tij dhe e partisë, por e kandidatëve të listës së hapur, duke dashur kështu të distancohet prej kërkesave të tyre.

Kjo sjellje e opozitës tregon më së miri atë që populli e thotë me një fjali: ca i bien gozhdës, ca të tjerë patkoit.

Ndërsa Berisha pretendon se votat janë vjedhur pa u hedhur fare në kuti, kandidatët që kërkuan rinumërim në fakt e pranojnë procesin dhe kërkojnë të shohin çfarë ndodhi brenda kutive. Por edhe rinumërimi nuk u shkoi për shtat, sepse rezultati i tyre rrëzoi njëkohësisht pretendimet për vjedhje masive dhe shpresat për ndryshim përmes rinumërimit.

Në këtë rrëmujë të brendshme, opozita ngjan më shumë me një organizëm në vetëshkatërrim sesa me një forcë që synon të ofrojë alternativë për të ardhmen.

Nëse PD dhe pjesa tjetër e opozitës vazhdojnë me të njëjtën narrativë të lidhur pas figurës së Berishës dhe interesave personale të një grupi të ngushtë rreth tij, rezultati i 11 majit jo vetëm që do të përsëritet, por do të thellohet edhe më shumë në zgjedhjet e ardhshme.

Kjo pak rëndësi ka për ata që Berisha bëri deputet, sepse ata do vijojnë t’i përfitojnë privilegjet e servilizmit të tyre ndaj ‘udhëheqjes’, por demokratët duhet ta kuptojnë që askush nuk mendon për ta, ndërsa shqiptarët duhet të shohin për opozitë që mendon për ta dhe jo për veten e saj.