A e dini pse është përdorur pista e lëvizshme e vrapimit?
Mund të përshkosh dhjetëra kilometra, por nuk shkon asgjëkundi. Këtë e bën të mundur vetëm pista rrotulluese e palestrës, mbi të cilën shpenzohen mijëra kalori çdo ditë.
Ata që e urrejnë palestrën, nuk mund ta mendojnë veten duke vrapuar për kilometra të tëra pa ndryshuar peizazhin që kanë përpara. Madje për disa është një torturë. Duket se kjo ndjesi nuk është shumë larg asaj për të cilën është krijuar fillimisht një pajisje e tillë. Pista e lëvizshme që sot përdoret për vrapim, funksionin e saj fillestar e ka pasur për të torturuar të burgosurit në vitet 1800.
Në vitet 1800, të burgosurit në burgjet angleze detyroheshin të hipnin në pajisje të ngjashme, lëvizja e të cilave pomponte ujë, i cili përdorej për energji. Të dënuarit detyroheshin të ecnin mbi to për orë të tëra. Ndonjë prej të burgosurve nuk i mbijetonte kësaj sfide të vërtetë, në kushtet e kequshqyerjes dhe kujdesit të dobët shëndetësor në burgje. Në vitin 1898, kjo lloj torture u ndaluar sepse konsiderohej shumë e dhimbshme.
Në vitet ’20 lindi versioni gjimnastikor i pistës rrotulluese. Në vitet ’50, doktor Robert Bruce i shkollës mjekësore në Universitetin e Uashingtonit prezantoi për herë të parë testin Bruce, për diagnostikimin e anomalive kardiake. Edhe sot, pista përdoret në aspektin sportiv, për të vlerësuar performancën aerobike të atletëve.
