Nga Alfred Peza
Ka një keqkuptim të madh në lidhje me protestën e së shtunës, që opozita shqiptare ka njoftuar se do të organizojë në Tiranë. Keqkuptimi lidhet me “djallëzinë” për ta shitur të gjithën këtë, si një provë të madhe për ekzistencën e qeverisë dhe mbijetesën e kryeministrit Edi Rama. Por, në fakt, kemi të bëjmë me krejt të kundërtën!
Më 16 shkurt, përpara provës së madhe ekzistenciale në fakt, është as më pak e as më shumë, por vetë opozita e bashkuar shqiptare.
Opozita është në radhë të parë përpara provës me veten. Sepse nëse protesta dështon, vihet në pikëpyetje të madhe, kompaktësia e një koalicioni vetëm tre- katër muaj përpara zgjedhjeve të përgjithshme lokale të 30 qershorit. Çka do të thotë, se e shtuna e kësaj jave, do të shënonte, parathënien e një humbje të paralajmëruar të saj.
Opozita është gjithashtu përpara provës së besimit si brenda vetes, ashtu edhe përballë PS, mazhorancës dhe qeverisë së saj. Sepse PD dhe LSI si dy kokat e shqiponjës sonë opozitare, janë në provë besimi si brenda koalicionit përballë njëra tjerës ashtu edhe në raport me Kryeministrin Edi Rama. Të dyja partitë, përtej retorikës, e dinë shumë mirë se ngado e sido që të rrotullohen situatat, pas zgjedhjeve të reja parlamentare të 2021, ose njëra ose tjetra synon të jetë në qeverisje me socialistët. Sepse që nga zgjedhjet e 1996 e deri më sot, PS ka qenë gjithmonë forca e parë politike e parlamentare në Shqipëri. LSI e provoi më 2013 kur bashkqeverisi me PS, ndërsa PD e tentoi me Lulzim Bashën më 2017, për ta realizuar këtë. Ndaj, nëse e ke bërë njëherë, nuk është aspak çudi e mëkat politik, që ta tentosh ta realizosh këtë përsëri. Në këto kushte, edhe PD edhe LSI, më shumë sesa me PS, janë në garën e provës së madhe të besimit, me veten e tyre.
Opozita është në protestë, përpara provës së besimit me të gjithë opozitarët shqiptarë. Ata kanë dyshuar deri më sot, tek aftësia e lidershipit të kësaj opozite, për të krijuar një frymë bashkimi e ndryshimi, përballë qeverisë socialiste. Fakti se kjo është protesta e parë që opozita e bashkuar realizon, nga maji i vitit 2018, e tregon këtë. Ndaj, nëse dështon edhe këtë radhë siç janë të gjitha gjasat, atëherë edhe ajo pak pritshmëri e krijuar me aq shumë sforcim këto ditë e javë të para të 2019, do të shkatërrohet e kthehet në hiç. E pas kësaj, do të jetë e pamundur që PD- LSI dhe aletatët e tyre minorë, ti bashkojnë e ti ngjisin të gjitha copëzat dhe çikat e enës së qelqtë të besimit opozitar, deri në zgjedhjet lokale.
Opozita është të shtunën e kësaj jave, përpara provës ndaj të gjithë atyre që do të donin të besonin tek ajo, por që kanë parë sesi PD dhe LSI, Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi nuk ia kanë dalë që të kenë një program, një platformë, një strategji apo një kauzë opozitare, rreth së cilës të arrijë që të bashkojë të gjithë ata që duan ndryshimin, sipas një modeli dhe një projekti ndryshe nga ajo e PS dhe e Edi Ramës. Ata kanë parë me dëshpërim sesi opozita tentoi tia vidhte kauzën qytetarëve të Kukësit kur protestuan për taksën e kalimit të automjeteve në rrugën e Kombit; ata kanë parë sesi opozita jonë tentoi në mënyrë të pasinqertë që të protestonte bashkë me aktorët e Teatrit Kombëtar për prishjen e godinës; ata panë sesi opozita po kërkon që ta përdorë hallin e banorëve të Unazës së Re, për interesin e vet dhe jo për të ardhmen e tyre; ata panë sesi opozita e Bashës dhe sidomos ajo e Kryemadhit, shkatërroi me sukses kauzën e drejtë të studentëve të vërtetë të dhjetorit, vetëm e vetëm për ta keqpërdorur atë politikisht thjeshtë e vetëm për interesin e vet politik. Nëse opozita jonë dështon në protestën e të shtunës më 16 shkurt, ajo do të shkatërrojë përfundimisht, çdo pritshmëri të këtyre apozitarëve në tentativë, që nuk po arrijnë të gjejnë dot tek PD dhe LSI, alternativën e dëshiruar.
Për të gjitha këto, por edhe për njëmijë e një arësye të tjera të thëna e të pathëna këtu, 16 shkurti kuptohet që nuk është në asnjë rast prova për qeverinë dhe Kryeministrin Edi Rama. Në protestën e të shtunës, është në provë as më pak e as më shumë, por vetë opozita jonë dhe lidershipi i saj. Mazhoranca e di shumë mirë këtë. Ndaj askush prej saj, nuk ka patur asnjë minutë kohë që të meret me hallin e opozitës, por vetëm me veten. Me axhendën, programin dhe projektet e saj qeverisëse. Sepse PS dhe Edi Rama e dijnë shumë mirë, se më 30 qershor shqiptarët nuk do të votojnë për mbarëvajtjen e protestave, por për mbarëvajtjen e punëve të tyre.
