<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Aleksandër Çipa &#8211; JavaNews.al</title>
	<atom:link href="https://javanews.al/author/aleksandci/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://javanews.al</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Wed, 29 Apr 2026 13:07:49 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/12/cropped-cropped-favicon-32x32.jpg</url>
	<title>Aleksandër Çipa &#8211; JavaNews.al</title>
	<link>https://javanews.al</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>“Mistrecët” e dalë kohe, shfaqen në Shkup</title>
		<link>https://javanews.al/mistrecet-e-dale-kohe-shfaqen-ne-shkup/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=mistrecet-e-dale-kohe-shfaqen-ne-shkup</link>
					<comments>https://javanews.al/mistrecet-e-dale-kohe-shfaqen-ne-shkup/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 29 Apr 2026 13:07:18 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1826405</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa Nëse thirrjet albanofobe të një grupi me emër “ Komiti” l, të tifozëve në ndeshjen Vardar-Tikvesh, do të ishte një rastësi e vetme, nuk do të merrej fare në vlerësim. Madje as tingëllimi kanibalesk i shprehjes: “Shqiptari i vdekur, shqiptari i mirë, o hej!”! Por kur vëren se kemi të bëjmë me [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>Nëse thirrjet albanofobe të një grupi me emër “ Komiti” l, të tifozëve në ndeshjen Vardar-Tikvesh, do të ishte një rastësi e vetme, nuk do të merrej fare në vlerësim. Madje as tingëllimi kanibalesk i shprehjes: “Shqiptari i vdekur, shqiptari i mirë, o hej!”!</p>
<p>Por kur vëren se kemi të bëjmë me pamje koresh antishqiptare, të organizuar dhe të strukturuar, në kundërshti dhe shkelje flagrante të ligjit themelor të një republike të mbajtur si “ këpucë e konsumuar” falë “ këpucarëve”, atëhere problemi është endogjen.</p>
<p>Në Shkup, jo vetëm nëpër stadiume, por edhe në sjellje dhe gjeste politike, shumëshfaqen provokacione dhe incidente antishqiptare.</p>
<p>Aktet fyese dhe substancialisht raciste antishqiptare, në Maqedoninë e Veriut, janë regres serioz që mbart risk për bashkëjetesën në Ballkanin Perëndimor, jo vetëm e thjesht në republikën “e arnuar”, kandidate për në BE.(!)</p>
<p>Një muaj më parë, kësi thirrjesh u dëgjuan rishtazi në një stadium dhe Ministria e Brendshme e RMV, veprën penale e “ ndëshkoi” me gjoba si në shkelje qarkullimi apo “hedhje mbeturinash jashtë koshit”!</p>
<p>Kjo ministri as sot, pas një muaji, nuk zbulon se cilët janë të identifikuarit e atyre thirrjeve dhe korreve barbare antishqiptare.<br />
Në gushtin e vitit 2025 rishtazi ndodhi e njëjta skenë në Kumanovë, madje në prani të kryeministrit Mickovski dhe vartësit të tij, Toshkovski.</p>
<p>Këtyre episodeve aq provokative ndaj shqiptarëve u shtohet së fundi edhe gjesti thellësisht provokativ i ministrit të Mbrojtjes së RMV, Vlado Misajlovski.</p>
<p>Ky ministër, zhvillon një ceremoni përkujtimore përpara memorialit të Batalionit të Forcave Speciale në nderim të katër pjesëtarëve të ushtrisë së vrarë në Vejcë në vitin 2001. Përulet dhe pantomimon para pllakës që i etiketon si “terroristë” shqiptarët e përfshirë në këtë konflikt, të shënuar 25 vite më parë, varësisht se ka pasur viktima nga të dyja palët.</p>
<p>Gjesti zyrtar, pllaka e shkruar dhe sidomos reagimet e maqedonasve janë mjaftueshmërisht kundër Marrëveshjes së Ohrit, e cila ka shënuar një dakordësi ekzistenciale për Maqedoninë e Veriut, mes maqedonasve dhe shqiptarëve. Teksti i memorialit, para të cilit ministri i Mbrojtjes, maqedonasi Misalojvski, guxon e bën veprim politik antishqiptar, ndër të tjerash ka edhe përmbajtjen:”…Ranë në luftë kundër terroristëve shqiptarë më 28.04.2001 në rajonin e fshatit Vejcë”. (Bëhet fjalë për luftën e UÇK)</p>
<p>Këto episode dhe shumë e shumë të tjerë në përditshmëri, dëshmojnë qartazi se molepsja raciste antishqiptare e maqedonasve provincialë, dhe jo vetëm, është një problem bashkëjetese dhe standarti. Dhe meqenëse është i tillë, pra prapambetje në standard bashkëjetese, institucionalizmi shqiptar, sidomos ai politik dhe ndërshtetëror, do të duhej të kishte dhe të ketë një qasje dhe reagim kryekëput të ndryshëm nga gjer më sot.</p>
<p>Kur themi se Maqedonia e Veriut ekziston pikërisht prej shqiptarëve, kjo është e vlefshme sa graviteti fizik për këtë republikë.<br />
Maqedonasit nuk janë ndërgjegjësuar për këtë dhe meritojnë të marrin prova dinjitoze.<br />
Faktori shqiptar në jetën institucionale te MV duhet të dëshmojë kapacitet dhe të demonstrojë dinjitet…!<br />
Memoriale të tilla nëpër MV duhet te zhduken me ligj dhe me forcën e një task force ligjore.</p>
<p>Të drejtat kushtetuese të shqiptarëve janë barazi shtetasish dhe meganjësie etnike shtetformuese.</p>
<p>Diplomacia shqiptare, në RMV, Shqipëri dhe Kosovë do të duhej ta kishin kryer një raport faktmbledhës me kohë në partneritet institucional me Komisionerët ndërkombëtarë dhe sidomos me Brukselin zyrtar.</p>
<p>Maqedonasit janë të pamjaftueshëm për të rikthyer edhe historinë e vjetër të Ballkanit me urrejtje, edhe mundësinë e tyre raciste antishqiptare e sidomos diferencuese të tyre.</p>
<p>Leksionin për demokracinë dhe sidomos dinjitetin, tashmë shqiptarët kanë arsye t’ua japin pa hezitim këtyre fqinjëve, sidomos bashkëjetuesve shtetërorë të tyre në RM.</p>
<p>Është në dinjitet të shqiptarëve të mos u lënë asnjë grimë mundësie si maqedonasve, ashtu edhe sivëllezërve të tyre nëpër provinca të rajonit, për të përsëritur dhe manifestuar akte racizmi apo albanofobie.</p>
<p>Është kohë tjetër dhe kanë “ndërruar pasqyrat”, për të parë çfarë nuk përkon me këtë kohë për rajonin.</p>
<p>Maqedonasit kanë arsye më shumë se kushdo ndër popujt e këtyre trojeve ta përvetësojnë vargun aksiomatik të Pushkinit:” Tek e shkuara nuk ka më kthim!”.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/mistrecet-e-dale-kohe-shfaqen-ne-shkup/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Pse gjithë ky helm i shqiptarëve kundër Kadaresë dhe Qoses?</title>
		<link>https://javanews.al/pse-gjithe-ky-helm-i-shqiptareve-kunder-kadarese-dhe-qoses/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=pse-gjithe-ky-helm-i-shqiptareve-kunder-kadarese-dhe-qoses</link>
					<comments>https://javanews.al/pse-gjithe-ky-helm-i-shqiptareve-kunder-kadarese-dhe-qoses/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 26 Apr 2026 16:25:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1825313</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa Kurrë, nuk e kam kuptuar dhe nuk dua ta besoj, helmin verbal, virtual dhe të shkruar të shqiptarëve kundër Kadaresë dhe Rexhep Qoses…, më herët ndaj Naimit, Fishtës, Nolit, Lasgushit, …., etj, etj….! Fatmirësisht, ky helm është më i paktë nga ai i fqinjëve të cilët renditen sipas kontributit të tyre të [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>Kurrë, nuk e kam kuptuar dhe nuk dua ta besoj, helmin verbal, virtual dhe të shkruar të shqiptarëve kundër Kadaresë dhe Rexhep Qoses…, më herët ndaj Naimit, Fishtës, Nolit, Lasgushit, …., etj, etj….!</p>
<p>Fatmirësisht, ky helm është më i paktë nga ai i fqinjëve të cilët renditen sipas kontributit të tyre të zi antishqiptar si serbët, maqedonasit dhe pak e më pak grekët pas shqiptarëve.</p>
<p>Kurrësesi jo të gjithë, por pjesa më militante e nacionalizmit, kripto dhe filonacionalizmit të tyre, e ka kryer dhe kryen me devocion këtë shërbesë toksikuese ndaj shqiptarëve, historisë dhe sidomos kulturës sonë.</p>
<p>Avantazhi i tyre qëndron tek shtetet e tyre, përballë shtetit tonë të penguar dhe të pa-vetëbërë.</p>
<p>Nuk ka asnjë dyshim se për ta drejtmësuar këtë arsye, krejt shqiptarët, mirë është të lexojnë dhe rilexojnë dhe Kadarenë, sidomos esenë “Mosmarrëveshja” dhe Prof. Qosen në krejt kolanën e veprës së vet…</p>
<p>Sepse mendja ndër shoqëritë shqiptare është “minoritare” në raport me shkumëzimin e përditshëm, molepsjen dhe patologjinë… sidomos në pamjen dhe shprehjen virtuale të mëhershme dhe të sotme. (!)</p>
<p>Kombi ynë shqiptar e ka dhe e ka pasur, (shpresoj optimisht se edhe do ta ketë), mendjen e mjaftueshme për të mos mbetur në sëmundjet apo molepsjet e veta për të pëgërë vlerat e vetes, përpos kontributeve apo rekrutimeve prej fqinjëve. Do të ia dalim të mbetemi në krenarinë e vlershme se e kemi cilësinë dhe shquarjen e mendimit shqiptar në tërësinë e mendimtarisë europiane.</p>
<p>Kombi ynë ka vetëm një betejë themelore:</p>
<p>Të mbërrijë tek vetvetja e plotë.</p>
<p>Kjo është kohë e mbrothët për këtë destinacion të perëndishëm të shqiptarëve të cilët në kohën pas mbërritjes në anëtarësimin tek bashkësia e zanafillës së tyre në Europë, nuk kanë për të qenë të ndarë si sot, në pesë shoqëri, por në shoqërinë e së njëjtës gjuhë kombëtare.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/pse-gjithe-ky-helm-i-shqiptareve-kunder-kadarese-dhe-qoses/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Endri Keko, një portret i pastër në kohë të zymta</title>
		<link>https://javanews.al/endri-keko-nje-portret-i-paster-ne-kohe-te-zymta/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=endri-keko-nje-portret-i-paster-ne-kohe-te-zymta</link>
					<comments>https://javanews.al/endri-keko-nje-portret-i-paster-ne-kohe-te-zymta/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 23 Jun 2024 16:05:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1538318</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa Pasi kam mbaruar pjesën më të madhe të librit “ Ditari i një kinoregjisori” të Endri Kekos, më është kujtuar një pohim i Borhesit, i cili thotë: “libri është një zgjatim i kujtesës dhe imagjinatës”. Dhe vërtet, përmes këtij libri unë kam krijuar një perceptim tjetër për njeriun dhe artistin Endri Keko, [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>Pasi kam mbaruar pjesën më të madhe të librit “ Ditari i një kinoregjisori” të Endri Kekos, më është kujtuar një pohim i Borhesit, i cili thotë: “libri është një zgjatim i kujtesës dhe imagjinatës”. Dhe vërtet, përmes këtij libri unë kam krijuar një perceptim tjetër për njeriun dhe artistin Endri Keko, por pse jo edhe për disa bashkëkohës të shquar të tij.</p>
<p>Ka dy gjëra të cilat janë pjesë shumë e rëndësishme në këtë perceptim tjetër: sinqeriteti dhe përkushtimi në raportet vetiake me shoqërinë dhe vendin, si dhe mirënjohja.</p>
<p>Në këtë ditar që nuk është ditar, por një libër i cili profilon jo vetëm autorin por, në mënyrë të veçantë sjell thelb nga ajo kohë, bashkëkohësit dhe mentorët e autorit protagonist.</p>
<p>Endri Keko duke folur në pjesën e ditarit për mentorin e tij rus Ilia Kopalin flet për një mirënjohje njerëzore e cila ngrihet në nivelin më të lartë intelektual sepse nuk flet vetëm për aktin dhe procesin marrës &#8211; dhënës të mentorisë mes nxënësit ose studentit të vet, por flet për një marrëdhënie njerëzore që krijon dimensionin e njohjes së perimetrave të ndryshme shoqërore që ndanin mentorin në vendin ku ishte në perandorinë e atëhershme dhe studenti në një vend të vogël. Dhe për këtë arsye, në të premten e 1976-ës, kur ndërroi jetë Ilia Kopalin, në ditarin e vet Endri Keko jo vetëm që gjen një mënyrë të ngrohtë shkrimore për të adresuar mirënjohjen si një nga virtytet njerëzore të fisnikërisë vetiake që mbarte ai por, në mënyrë të veçantë sjell edhe përkufizimin e veçantë për mentorin e tij.</p>
<p>Aspekti i dytë i vlerësimit për këtë botim, ka të bëjë me mënyrën se si është ndërtuar libri. Në fakt është një mënyrë që mua më ka dhënë një leksion përsa i përket marrëdhënies aq komplekse që ka njeriu me kohët që jeton.</p>
<p>Dikur, im atë (Lefter Çipa), duke folur për kompleksin që kishim ne të pas viteve ’90 për kohën paraardhëse, të tij, më pat thënë:</p>
<p>“Sandër, njeriu bën vetëm një kohë. Të mirë apo të keqe, atë kohë bën. Dhe në atë kohë ai ka mundësinë të lerë vetëm një vepër. Ju, nëse do merrni përsipër të retushoni apo krijoni modelin ilustrues të kësaj kohe me logjikën dhe konjukturën tuaj, do të gaboni për vete sepse ne nuk na ndryshoni dot dhe aq më tepër kohën në të cilën ne lamë punën tonë”.<br />
Pikërisht, duke lexuar këtë libër unë e kam rikthyer këtë epistolat i cili është shumë i rëndësishëm për marrëdhënien kontribuitive të një intelektuali me veprën e vet të cilën e le pamvarësisht nga kontekstet, konjukturat dhe aq më tepër sistemet politike.<br />
Dhe, pjesa tjetër spikatëse në tekst që më duhet ta pohoj ka të bëjë me faktin që ky është një libër në të cilin sillet një profil i plotë i një intelektuali dhe kapaciteti të lartë kontribuesi në jetën shoqërore të vendit. Del dimensioni i tij si artist, po mbi të gjitha del portreti i luftëtarit të Luftës së dytë Botërore dhe këtë gjë duhet ta marrim në konsideratë.</p>
<p>Inspirueshëm në libër na shfaqet shpirti i tij, ai i një aktivisti shoqëror dhe jo vetëm politik, një shpirt që e kishte burimin e rëndësishëm të formimit dhe kontributit, si dhe tek lidhja gjenealogjike ashtu edhe tek mishërimi qytetar me fatin e kombit dhe shoqërisë.</p>
<p>Në këtë brendi, libri është strukturuar në një mënyrë të tillë atipike, përshtypje bërëse.</p>
<p>Kontributi i Endri Kekos nuk është thjesht i kinoregjisor, pastaj si skenarist, si publicist etj. Madje. meqenëse jam në fushën time, tek publicistika, më duhet ta them që kontributi i tij në publicistikën shqiptare ka të bëjë jo thjesht me disa cikle shkrimesh, artikujsh, por me disa lëmi. Ka materiale shkrimore që lidhen me memorialistikën, ka artikuj që lidhen me artin dhe kryesisht formën estetike të servirjes së tij, me marrëdhënien që ka arti me kontributin dhe aktualitetin shoqëror. Ndërkohë që pjesa sipas meje, që evidentohet aq qenësishëm tek ky libër, ka të bëjë me kontributin e tij si një nga kontributorët e fototekës shqiptare. Në këtë libër gjen disa fotografi që janë autentike dhe këtu nuk e kam fjalën vetëm për ciklin e fotografive nga dhe me Lasgush Poradecin, por edhe për emra dhe personazhe të njohur ndër gjeneratat njerëzore të shekullit të shkuar.</p>
<p>Për këtë botim të sjellë, dua të them një lëvdim që duhet t’ja bëj mikut tim të shtrenjtë Ilir Keko.</p>
<p>Eshtë e vërtetë e mishëruar se familja Keko të krijon një koncept autentik për ekzistencën e dinastisë. Të gjithë pjestarët e kësaj familjeje janë të një kontributi me rezonim gjithë kombëtar dhe më shumë se aq, në fusha të ndryshme të artit dhe të komunikimit&#8230;</p>
<p>Dhe për të realizuar në memorialistikën familjare një shërbim të tillë me disa libra të pakrahasueshëm ( nga Xhanfize, tek Dori dhe së fundi Endri Keko), nevoitet jo vetëm një kulturë por kryesisht njohja e posaçme dhe rigoroze si ajo që ka Ilir Keko për të vetët. Ajo që e shquan këtë punë të bekueshme të tij, ndër të tjera, ka lidhje jo vetëm me tipologjinë por në mënyrë të veçantë, me respektimin skrupuloz të parimit të arkivizmit familjar.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/endri-keko-nje-portret-i-paster-ne-kohe-te-zymta/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Raportimi i një tragjedie në Bunë dhe ndotjet etike mbi mediat</title>
		<link>https://javanews.al/raportimi-i-nje-tragjedie-ne-bune-dhe-ndotjet-etike-mbi-mediat/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=raportimi-i-nje-tragjedie-ne-bune-dhe-ndotjet-etike-mbi-mediat</link>
					<comments>https://javanews.al/raportimi-i-nje-tragjedie-ne-bune-dhe-ndotjet-etike-mbi-mediat/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 10 May 2024 18:04:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1516613</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa Gjetja në rrethana ende të pazbardhura plotësisht e trupave të një nëne 39 vjeçare dhe tri fëmijëve të saj, në ujërat e Bunës, në Shkodër, përbën lajmin më tronditës për krejt shoqërinë shqiptare këtë javë. Përqëndrimi i reporterëve të kronikës tek kjo ndodhi ishte i pashmangshëm. Lëndimi i shumëkujt në shoqërinë tonë [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>Gjetja në rrethana ende të pazbardhura plotësisht e trupave të një nëne 39 vjeçare dhe tri fëmijëve të saj, në ujërat e Bunës, në Shkodër, përbën lajmin më tronditës për krejt shoqërinë shqiptare këtë javë.</p>
<p>Përqëndrimi i reporterëve të kronikës tek kjo ndodhi ishte i pashmangshëm.<br />
Lëndimi i shumëkujt në shoqërinë tonë dhe pse jo edhe ndërgjegjes publike, është i madh.<br />
Historia, ende e panjohur në versionin autentik të saj, ka ngritur një diskutim shumëopcional për shkakun, rrethanat, përgjegjësinë autoriale dhe arsyet pararendëse të kësaj tragjedie.</p>
<p>Por e përbashkëta në gjykimin publik, lidhet me tragjedinë dhe pafajësinë e fëmijëve që u flijuan prej aktit fatal të nënës. Protagonizmi i së cilës, pamvarësisht nga halli që mund ta ketë shtyrë, i ka ndarë gjykimet, por tek më të arsyeshmit nuk gjen kategorikisht justifikim. Ndër ndodhitë e vetme, që në gjykimin publik nuk mungon edhe dënimi i protagonistes që është flijuar në këtë tragjedi, duke ndërprerë edhe jetët e tri fëmijëve të vet të pafajshëm.<br />
Kërkimi i reporterëve për arsyet reale, për parahistorinë që solli këtë tragjedi, gjithashtu është detyrë profesionale. Në këtë kuadër, pothuajse gjithë rrjeti i tyre në skenën multimediale, qarkulloi në mediat tona dhe në hapësirën online shqiptare, sekuencën e regjistruar nga një kamer, (ndoshta private) kur nëna 39 vjeçare me fëmijët e vet të kapur për dore, ndodhej pranë bregut të lumit Buna, ku, sipas pohimeve të hetuesve zyrtarë, mendohet se ka ndodhur akti flijues për nënën me fëmijët.</p>
<p>Qarkullimi dhe ripublikimi i këtyre sekuencave, pse jo në masë inflacioniste, ka shkaktuar një breshër të fuqishëm kritikash për mediat dhe reporterët që i kanë shumëqarkulluar këto imazhe. Përfaqësues të ndryshëm të audiencave mediatike, sidomos virtualë, kanë lëshuar dhe vijojnë të nxisin anatemime të ashpra për këtë akt publikimi dhe shpërndarjeje.</p>
<p>Kemi të bëjmë me një rast që ka shkaktuar ndjeshmërinë më të madhe publike në hapësirën mediatike dhe atë virtuale, sidomos në rrjetet sociale. Kjo ndjeshmëri e natyrshme, po konvertohet nga kritikë për cënim të Kodit Etik, në një kryqëzatë verbale virtuale, me fyejre, akuza, mallkime dhe sidomos sharrje linçuese.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Kemi të bëjmë me një agresion që merr indicie prej një arsyeje, por kapërcimi i saj deri në paarsye, përbën tjetër krim.<br />
Mediat e kanë për mision të raportojnë, por edhe të zbardhin të vërtetën ose të vërtetat që lidhen me një krim apo ndodhi tragjike familjare. Lënia në harresë dhe moszbulimi i shkaqeve që shkaktojnë kësi tragjedish, mundësojnë ripërsëritjen fatale dhe e shndërrojnë një shoqëri ligjore, në një kategori grupimesh me sjellje dhe funksione primitive e pse jo edhe barbare.</p>
<p>Shumica e mediave respektuan kanonet etike për mosidentifikimin e portretit të fëmijëve dhe të nënës me fat e vepër tragjike. Por në rrjetet sociale kjo normë shpesh shpërfillet. Dhe reagimet e shumë individëve mes publikut virtual, në kësi rastesh, janë të shfrenuara dhe që konvertohen në një sulm etiketimesh dhe frustimesh të egra, shpesh antropofobike ndaj reporterëve dhe mediave. Kjo është e dënueshme. Sikundër është fisnikëri dhe detyrim profesional të kërkosh ndjesë, kur devocioni raportues mund të shkaktojë lëndime dhe keqndikime në shëndetin dhe psiqikën e publikut.</p>
<p>Në faqet zyrtare të rrjeteve sociale të Neës24 dhe Balkanëeb dhe të mediave të setit tonë mediatik, vërrejmë se ky vërshim patologjik verbal ka marrë përmasa dhe shtohet si prej një qëllimi të caktuar grupesh ose individësh, shpesh anonimë virtualë.</p>
<p>Eshtë një agresion atipik që mendojmë se nuk buron prej ndjeshmërisë, por përkundrazi, prej një arsyeje jashtë këtij pretendimi. Të njëjtin agresivitet e konstatojmë edhe në hapësirat e rrjeteve sociale të faqeve zyrtare të mediave tona. Prej këtij konstatimi, na duhet të besojmë se nuk kemi të bëjmë me një reagim prej ndjeshmërisë, por me një sulm virtual anonimësh dhe të fshehurish, shëmbëllanë me tufën e hienave në stepë.</p>
<p>Nuk është e arsyeshme t’a konvertosh një ndjeshmëri të lartë njerëzore dhe aq më tepër kolektive, me një aggresion tribal dhe lincues.<br />
Mediat përcollën imazhet e nënës me tre fëmijët e vegjël, në momentin para tragjedisë, jo për qëllime keqpërdorimi, por për të dëshmuar tronditshmërinë e këtij rasti, për të nxitur hetimin rigoroz të organeve hetimore dhe për të ndikuar mbi institucionalizmin social dhe ligjor shqiptar për një kujdes parandalues ndaj tragjedish të tilla, të cilat tejkalojnë subjektet e tragjedive antike. Qëllimi ynë parësor dhe I vetëm është: Të raportojmë…, edhe tragjedinë, por pa lënduar dhe e bërë dhimbje atë për audiencën, për shkak keqraportimi apo qëllim në vetvete. Ndjesa në kësi rastesh shfaqet në fuqi, për shkak të ndërgjegjes sonë për shëndetin e publikut, të cilin e vlerësojmë shenjtërisht.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/raportimi-i-nje-tragjedie-ne-bune-dhe-ndotjet-etike-mbi-mediat/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Një lamtumirë për gazetarin Zamir Dule</title>
		<link>https://javanews.al/nje-lamtumire-per-gazetarin-zamir-dule/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=nje-lamtumire-per-gazetarin-zamir-dule</link>
					<comments>https://javanews.al/nje-lamtumire-per-gazetarin-zamir-dule/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Apr 2024 09:54:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1499023</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa Gazetari Zamir Dule, diku nga mesdita e kësaj dite, do të fshihet nën dhe. Shkon, duke lënë ndër të gjallë, emrin e tij si simbol i reporterit që udhëtoi me ambicien e fisme profesionale në atë kohë të 1997, por edhe me dramën e vet të mëpastajme… U “martirizua” për lajmin dhe [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>Gazetari Zamir Dule, diku nga mesdita e kësaj dite, do të fshihet nën dhe. Shkon, duke lënë ndër të gjallë, emrin e tij si simbol i reporterit që udhëtoi me ambicien e fisme profesionale në atë kohë të 1997, por edhe me dramën e vet të mëpastajme…</p>
<p>U “martirizua” për lajmin dhe raportimin e thelluar të kronikës, duke tejkaluar vdekjen fizike, e cila e arriti, plot pas 27 vitesh, dhe pasi u përplas me të nëpër një kalvar spitalor dhe dashurie të vetme familjarësh e shumë pak miq e kolegësh.</p>
<p>Zamir Dule shkoi pasi iu ndal zemra e munduar, duke e qesëndisur sidomos pas vitit 1997, botën e vogël shqiptare të Shqipërisë, në mënyrën e tij.</p>
<p>E qesëndisi nga një pozitë e individit të lënduar keqas në shëndetin e vet mendor, por si një Ezra Paund në periferi, shkroi aq shumë gjëra me talent dhe mendje sqimatare për anormalët e shumë të shoqërisë dhe bashkëkohësisë së vet.</p>
<p>Në orët dhe ditët e fundit të jetës, pranë iu ndodh motra e vet me vëllain, të afërm dhe gazetari Bardhyl Gostnishti e një avokat, mik i nderuar.</p>
<p>Dhimbjen për ikjen e tij e ndajnë shumë e shumë të tjerë, por më të shumtë, janë lexuesit e tij të atëhershëm të “Koha jonë” dhe lexues të afërt që kanë patur rastin të njihen me një pjesë të dorëshkrimeve të tij.</p>
<p>Barrën e rëndë financiare të kurimit të tij të pasukseshëm në spitalion privat, edhe pse me lutje të ndryshme e kryesisht prej Unionit të Gazetarëve Shqiptarë, e përballojnë dhe e kanë peshë të rëndë edhe pas kësaj, motra dhe vëllai i tij I shtrenjtë.</p>
<p>Zamir Dule ishte gazetar i lindur. Nuk iu shqit leximit edhe kur kishte dhimbje në mendje e në zemër.<br />
Ishte mençurisht i heshtur dhe refuzues, kontestues dhe meditues për paqen e natyrës dhe gërmadhësinë e kësaj bote.</p>
<p>Jeta e Zamir Dules është më shumë se një histori dhe aq më tepër një rast tronditës për historinë e gazetarisë shqiptare në kohë të demokracisë hibride.</p>
<p>Korrespodenti i së përditshmes më të famshme të viteve ’90, gazetës “Koha jonë”, në Korçë, spikati për talentin raportues, për këmbënguljen, intelektin dhe sidomos pasionin kërkues dhe kurajon raportuese.</p>
<p>Në vitin 1994 botuesi Nikollë Lesi e afroi në Tiranë si reporter të parë të kronikës. Kulmin e vet të identifikimit profesional e arriti në vitin 1996 kur shkroi edhe librin e vetëm profesional &#8216;Përbindëshi i Tropojës'&#8221;.</p>
<p>Pasioni profesional i tij e tërhoqi nëpër një rrugë dhimbjesh dhe pasojash dhe aspak shpërblimesh.</p>
<p>Të vetmet shpërblime për këtë arsye, i pati pësime trupore, mendore dhe sociale. Nuk i ndau lëngimet me askënd dhe refuzoi të shfaqej si i viktimizuar, aq më tepër përçmues i ofertave keqardhëse.</p>
<p>Në kohën që vjen, Zamir Dule do t’u shfaqet protagonistëve politikë të tranzicionit shqiptar si një hije mundonjëse në mendjen e tyre të pandërgjegje. Pensioni modest i posacëm që iu dha nga qeverisja post ’97, mbetet e vetmja shenjë e pamjaftueshme respekti për kurajon e tij dhe trimërinë e pashoqe publike.</p>
<p>Unioni i Gazetarëve Shqiptarë ka humbur një koleg të dashur dhe të respektuar për shkak të bëmës së fisme profesionale të tij, për shkak të jetës së tij të ndërprerë profesionale, në detyrë dhe për detyrim publik.</p>
<p>Nga kjo lartësi morale shpirti i tij do të na sodisë prej kësaj dite e përherë. Do të na sodisë ne pjestarët e kësaj shoqërie duke na sfiduar me imazhin e qesëndisjes së tij që nuk u ngritëm dot nga pellgu ynë i anormalitetit mirënjohës e vlerësues.</p>
<p>Drita është me shpirtin tënd Zamir, hijet e gërmadhëshme janë në ndërgjegjen tonë të ardhme.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/nje-lamtumire-per-gazetarin-zamir-dule/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Në dëshirën për një kafe me Tos Baxhakun në Tiranë</title>
		<link>https://javanews.al/ne-deshiren-per-nje-kafe-me-tos-baxhakun-ne-tirane/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=ne-deshiren-per-nje-kafe-me-tos-baxhakun-ne-tirane</link>
					<comments>https://javanews.al/ne-deshiren-per-nje-kafe-me-tos-baxhakun-ne-tirane/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Apr 2024 08:01:19 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Kulturë]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1498974</guid>

					<description><![CDATA[Takohemi pa qenë! Nga Aleksandër Çipa -I- Baxhak i dashur, jam vetëm me veten. Dhe imitoj të ulurën e dikurshme me ty. Riprodhoj biseda dhe kujtesa më ndih, Të gjej më të shkuarat në thellësi të viteve. Rimërmëris rrëfenja në Gjirokastër ku s&#8217;jam, Ato që bëmë në Qafë të Pazarit, nëpër sokakë dhe në festivale, [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><em>Takohemi pa qenë!</em></p>
<p><b>Nga Aleksandër Çipa</b></p>
<p>-I-<br />
Baxhak i dashur, jam vetëm me veten.<br />
Dhe imitoj të ulurën e dikurshme me ty.<br />
Riprodhoj biseda dhe kujtesa më ndih,<br />
Të gjej më të shkuarat në thellësi të viteve.<br />
Rimërmëris rrëfenja në Gjirokastër ku s&#8217;jam,<br />
Ato që bëmë në Qafë të Pazarit,<br />
nëpër sokakë dhe në festivale,<br />
( Si gjithmonë aty:Ti, Unë dhe Lushi),<br />
Dhe për Mond Laçin kemi përherë kohë pranie).<br />
Ndanë bar &#8220;Vjena&#8221; kalova në të sotmin zheg,<br />
Hodha sytë mos të shoh duke e ditur se s&#8217;je.<br />
Në takime të kujtesës kërkon rëndom njeriu,<br />
Të rigjejë të ikurin si në mot të shkuar.<br />
Dhe e vetme qenka kjo jetë në memorie,<br />
që përsërit aq shpesh një të ngjarë.<br />
Po sikur të mundeshim, të takoheshim rishtaz?!<br />
Në kuvende të reja, në biseda shtesë,<br />
në mëri dhe urime, të pangjara në gjallje.<br />
Pa mundësi parjeje, pa u tokur si më parë!?!<br />
&#8230;<br />
U mbusha me vetmi dhe shikime të paqena,<br />
Kalova urën e Lanës dhe te bar &#8220;Friends&#8221;,<br />
Gjeta mungesën tënde të dukshme,<br />
Të paasgjësueshme, si karrige e mbetur,<br />
Ku ulet shikimi dhe mendimi me trisht.<br />
-III-<br />
Tos, mungesat u shpikën, apo i përcakton, pa rend, fati?<br />
Ai që padukjen e ka veç për fis.<br />
Klasikisht vihen njerëzit në sprovën e tij,<br />
Në kujtesa të tilla që i çmoje fisnikërisht.<br />
U mbusha me imazhe dhe dyzina mendimesh,<br />
ktheva sërish, nëpër rrugicat e Bllokut.<br />
Mungoje gjithkund,<br />
Dhe gotat kudo prej lëngut ishin mangut&#8230;<br />
U liga së brendshmi prej pikëllimës,<br />
së jashtmi nuk e di, sa u mpaka edhe më!?<br />
Mosqenia o Tos, për të dhembshur si ti,<br />
Të djeg me shumë flaka dhe shpirtin ta vrënjt.<br />
-IV-<br />
Baxhak i dashur,<br />
Sot nëpër Tiranë, u enda me veten,<br />
Në kërkim të një filxhani dhe shikimi me ty.<br />
Si në udhë shërbimesh<br />
paske humbur dhe s&#8217;gjendesh&#8230;<br />
Kujtesa-<br />
i vetmi vend ku takohemi, pa u parë me sy.</p>
<p><img fetchpriority="high" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-1498976" src="https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n.jpg" alt="" width="1024" height="1024" srcset="https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n.jpg 1024w, https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n-300x300.jpg 300w, https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n-150x150.jpg 150w, https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n-768x768.jpg 768w, https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n-75x75.jpg 75w, https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n-350x350.jpg 350w, https://javanews.al/wp-content/uploads/2024/04/434650937_10225116073990607_2373322827514179851_n-750x750.jpg 750w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/ne-deshiren-per-nje-kafe-me-tos-baxhakun-ne-tirane/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>&#8220;Jemi në vetmi pa të&#8221;, Sandër Çipa kujton Andrea Stefanin</title>
		<link>https://javanews.al/jemi-ne-vetmi-pa-te-sander-cipa-kujton-andrea-stefanin/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=jemi-ne-vetmi-pa-te-sander-cipa-kujton-andrea-stefanin</link>
					<comments>https://javanews.al/jemi-ne-vetmi-pa-te-sander-cipa-kujton-andrea-stefanin/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 03 Dec 2023 16:33:04 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1441548</guid>

					<description><![CDATA[Nga Sandër Çipa  Sot, shtatë vite që Andrea Stefani është në botën e amëshimtë. Ne miqtë e të njohurit e tij, jemi në vetminë pa të, dhe në meditimin për &#8216;të. Jeta ka rrjedhur; e dy fëmijët e tij, janë rritur&#8230; Shumë gjëra në jetën publike janë përkeqësuar e disa tët jera kanë ndryshuar. Ne [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div dir="auto"><em><strong>Nga Sandër Çipa </strong></em></div>
<div dir="auto"></div>
<div dir="auto">Sot, shtatë vite që Andrea Stefani është në botën e amëshimtë.</div>
<div dir="auto">Ne miqtë e të njohurit e tij, jemi në vetminë pa të, dhe në meditimin për &#8216;të.</div>
<div dir="auto">Jeta ka rrjedhur; e dy fëmijët e tij, janë rritur&#8230;</div>
<div dir="auto">Shumë gjëra në jetën publike janë përkeqësuar e disa tët jera kanë ndryshuar.</div>
<div dir="auto">Ne kemi pësuar ndryshimin e duhur dhe atë, të padëshirueshëm njerëzor. Në kohën e të qenit të tij në amëshim, ne nuk kemi pasur atë zë që kumbonte aq drejtpërsëdrejtë në veshët e publikut&#8230;.si për ata që e deshën dhe për ata që e refuzuan. Sidoqoftë, në komunitetin tonë, iku si idealist i fundit i komunitetit profesional.</div>
<div dir="auto">I paharruar mbetesh miku im Andrea!!!!</div>
<div dir="auto"></div>
<div dir="auto">/a.d</div>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/jemi-ne-vetmi-pa-te-sander-cipa-kujton-andrea-stefanin/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>In memoriam për Albert Vërrinë!</title>
		<link>https://javanews.al/in-memoriam-per-albert-verrine/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=in-memoriam-per-albert-verrine</link>
					<comments>https://javanews.al/in-memoriam-per-albert-verrine/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 17 Aug 2023 19:45:39 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1394645</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa &#8220;Skulptori&#8221; i karaktereve në skenë, Mjeshtri i mbikombëtares në Vlorë Sot në mendjen time, rivetëtiu shfaqshëm Albert Vërria. Ky artist, me ndikim të fuqishëm në jetën publike të Vlorës dhe me jehonshmëri vijuese në jetën dhe kujtesën artistike dhe aktruese të Shqipërisë, gjatë 70 viteve të shkuara dhe atyre që pasojnë. Deri [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Nga Aleksandër Çipa</p>
<p>&#8220;Skulptori&#8221; i karaktereve në skenë,<br />
Mjeshtri i mbikombëtares në Vlorë</p>
<p>Sot në mendjen time, rivetëtiu shfaqshëm Albert Vërria. Ky artist, me ndikim të fuqishëm në jetën publike të Vlorës dhe me jehonshmëri vijuese në jetën dhe kujtesën artistike dhe aktruese të Shqipërisë, gjatë 70 viteve të shkuara dhe atyre që pasojnë.<br />
Deri në çastin kur u &#8220;fsheh nën dhe&#8221;, aktori Vërria nuk iu nda qytetit të Vlorës duke i shtuar historisë kulturore të qytetit që tejkalon imazhin për të, edhe një fakt me peshë artefakti:<br />
Teatrit dhe kinematografisë shqiptare, artisti Vërria u dhuroi talentshëm një galeri vetiake. Kjo galeri e bollshme me role dhe karaktere, spikatëse dhe atipike, si në lartësinë e talentit të vet, është hiseja e shqueshme e pavdekësisë që shenjohet me emrin e tij.<br />
Qysh prej fillimit të viteve &#8217;60, në Teatrin e Vlorës që tashmë mban emrin &#8221; Petro Marko&#8221;, Albert Vërria mishëroi dallesat mes rolit të ri dhe pasuesit.<br />
U lartësua në këtë artbërje, duke ia dalë të respektojë veçoritë e substancës jetësore në art dhe të vlerës artistike si specifikë e jetës. Në rolet e Vërrisë ngjet si në vargun e Rudyard Kipling:&#8221; Lindja është Lindja, Perëndimi është Perëndimi&#8221;. Xha Sulua tek &#8221; Kapedani&#8221; është karakteri më potencial në kinokomedinë shqiptare.<br />
I ngjashëm me ikonat e kinokomedisë italiane dhe franceze të viteve &#8217;70 apo &#8217;80.<br />
Artisti Vërria është si xha Sulo, në aktin e vet artistik më triumfal. Skaliti një karakter aq tipologjik përmes një aktrimi modern e të përkorë. E imponoi shoqërinë dhe publikun (aq diversiv shqiptar), të qeshte dhe të rishihte me sytë e mendjes bashkëjetesën me brenditë dhe mendësitë obskurante e feudale, arkaike dhe ekstraurbane. Projektoi përmes peshës aq sarkastike të rolit të vet, se ishte jo vetëm artist i talentuar, por veçanërisht i rëndësishëm.<br />
Nuk ka në rolet dhe karakteret mishëruese të Vërrisë elemente dhe substancë jashtëartistike.<br />
Është aq pranë kësaj mundësie në rolin e Nuri Beut tek filmi &#8220;Koncert në vitin &#8217;36&#8221;, por i mërgohet me aq elegancë dhe sharm, sa në memorien e publikut vijon të mbartet imazhi potent i atij karakteri si personazh kinematografik dhe si tip shoqëror përveçueshëm.<br />
Albert Vërria i ndau rolet- karaktere që solli, përgjatë çdo interpretimi, me talentin dhe cilësitë unike të plastikës aktoriale. Sepse jetonte jo vetëm me ambicien krijuese e estetike, por veçanërisht me korpusin e brendshëm të kulturës, interesimit dhe dijes për galeritë jashtë tij dhe për empathitë që i mbartte si qytetar. Këto të fundit në ndërgjegjen e tij shëmbëllenin me një bahçe të papërsëdytë.<br />
Artisti Vërria ishte armik i kaosit dhe i së paplotës në lojën dhe rolin e vet aktoresk apo kinematografik. Përmes episodit apo qoftë edhe së pjesëshmes, realizonte imazhin dhe siluetën e plotë të protagonistit pa protagonizëm skenari, të personazhit pa hapësirën e të shqueshmit, por që mbeti e shqueshme për shkak të ustait që e lozi.<br />
Mjafton që lexuesit duke ndalur një çast shikimet në portretet e fiksuara nga celuloidi i kamerave në kohën e &#8221; Kinostudios&#8221;, të vërrejë dhe natyrshëm të rigjejë, në frizerin e kujtesës së vet, portretet dhe karakteret e galerisë së Vërrisë.</p>
<p>***<br />
Ka kohë që në Vlorë nuk ndihet as zëri dhe as hapi i Bertit, por vijon koha që e mban të shqueshëm Vërrinë e rëndësishëm. Atë zotni Bertin, që bëri një art dhe na dhuroi interpretim dhe që nga amëshimi, na imponon të saktësojmë se:<br />
E kemi një rast artisti dhe personaliteti, prej vlerash të peshës dhe dimensioneve në nivel mbi kombëtar.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/in-memoriam-per-albert-verrine/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Lukova mbledh pushues nga gjithë bota, në Spile protestat zvogëlojnë Himarën</title>
		<link>https://javanews.al/lukova-mbledh-pushues-nga-gjithe-bota-ne-spile-protestat-zvogelojne-himaren/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=lukova-mbledh-pushues-nga-gjithe-bota-ne-spile-protestat-zvogelojne-himaren</link>
					<comments>https://javanews.al/lukova-mbledh-pushues-nga-gjithe-bota-ne-spile-protestat-zvogelojne-himaren/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 14 Aug 2023 17:38:21 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1393187</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa Shpellat-, në Lukovë, janë një ndër plazhet më detpastër në Bregun e Rivierës apo në Rivierën e Bregut jonian të Shqipërisë, në teritorin e bashkisë Himarë. Është tash e prej disa kohësh dhe sipas gjasave, pandryeshmërisht dhe për të ardhmen, një ndër plazhet e Europës, ku raporti mes pushuesve vendas dhe atyre [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>Shpellat-, në Lukovë, janë një ndër plazhet më detpastër në Bregun e Rivierës apo në Rivierën e Bregut jonian të Shqipërisë, në teritorin e bashkisë Himarë. Është tash e prej disa kohësh dhe sipas gjasave, pandryeshmërisht dhe për të ardhmen, një ndër plazhet e Europës, ku raporti mes pushuesve vendas dhe atyre të huaj, po zhbëhet në favor të të huajve.</p>
<p>Dy vite më parë, në shezlonget e lokalit La Onda ishin me shumicë emigrantët e Bregut. Prej dy vitesh, nuk janë më ata. Janë shumësisht të huaj; italianë, spanjollë, britanikë, gjermanë, pushues nga skaje të ndryshme të vendit, një ditorë ose dy e tre, të ardhur nga skaje të ndryshme të vendit. I përjetojmë të gjitha,- thotë kamarieri: Pakënaqësitë, ankesat, lëvdimet, kërkesat, sugjerimet, krahasimet, propozimet dhe sidomos pasthirmat:</p>
<p>– Ah ta kishim ne këtë plazh! Kjo e fundit, ka lidhje thjesht me pretendimin e të huajve ndaj kulturës së administrimit dhe shërbimit. Në Shpella, çmimet nga viti në vit janë aspekti më i lëvizshëm. Kjo i ka shtyrë në inatin e refuzimit vendasit e kësaj zone. Para njëzet vitesh ata kishin fanatizmin e moslejimit të të huajve të laheshin në këto gjire. Tashmë lokalet ( bare-restorante, parkime dhe hapësira shezlongjesh janë të gjitha në administrim nga jobanorë të Lukovës. Të gjithë nga Tirana e lart.</p>
<p>Ndërsa një ditë u ndodha këtu, në Himarë kishte një protestë të vogël në gjuhën e vendit fqinj, Greqisë. Është e njohur arsyeja. Organizata e minoritetit grek proteston për një arsye politike që nuk duhej të ishte e tillë. Ose më saktë, për një person politik që e zvogëlon Himarën sa një hall dhe rast etnopolitik të përkohshëm dhe të riciklueshëm jo për histori, por për përplasje mes të tjerësh jashtë saj. Himara nuk është më Himarë! Në Spile, (lagjia qendrore e qytetit të Himarës), gati vit pas viti në një, ose maksimum tri ditë në vit, grekofilët bëjnë ose nga një tubim ose ndo një protestë. Mjafton vetëm kaq që mediat e Tiranës t’i pasqyrojnë sipas parimit të diskriminimit pozitiv dhe mediat e Athinës në mënyrën më proporcionale të shkeljes së të drejtave të pakicës.</p>
<p>Një pakicë e paqenë dhe e paformalizuar në historinë shtetërore dhe atë parashtetërore, por e bërë në tranzicionin postkomunist dhe e pranuar prej segmenteve dhe individëve të korruptopolitikës shqiptare si dhe të investimit shumëformësh të shtetit grek, ndërkohë. Një pakicë që ndahet pakthyeshmërisht nga trupi i shumicës natyrale etnike shqiptare, si gurëzat dentare nga trupi natyral, për t’u asimiluar dhe marrë tashmë identitetin e popullsisë fqinje me ne. Në Ballkan rëndom ndodh ndryshe, por në Shqipëri, vijueshmërisht mes normales dhe anormales nuk ka më dallim. Madje anormalja është hiseja funksionale e së përditshmes normale.</p>
<p>Emigrantët protestues, të ardhur qëllimisht për protestën në greqisht, konsiderueshëm nuk pritën të festonin në vendlindje as ditën e Shën Mërisë, një festë fetare me traditë në këto brigje edhe pse kanë trashëgimi potenciale fetare(!) U kënaqën që ishin disa kamera të televizioneve greke dhe ikën… Ikën, duke thënë se do jenë prapë kur të ketë zgjedhje dhe t’i sjellin…</p>
<p>Ikin, duke u shfaqur përherë e më tepër shqipe-harruar. Idealistë dhe naivë. Naivë se kujtojnë se po bëjnë sakrificë për një vend dhe atdhe, në të cilin nuk projektojnë as të sotmen, as të nesërmen e as të ardhmen e tyre. Greqishtqarët e Himarës, përherë e më të larguar po bëhen me truallin e tyre. Kanë një inat patologjik me shtetin dhe qeverisësit shqiptarë dhe natyrisht kanë arsye plotësisht të mjaftueshme për këtë, kur bëhet fjalë për truallin dhe disa të drejta atipike që ka pasur dhe duhej të mishëronte krahina shqiptare e Himarës. Paradoksalisht në këtë kohë, kanë prirje dhe një lehtësi të madhe për shitjen e pronave dhe trojeve të të parëve të tyre.</p>
<p>Shtojnë përditshmërisht një kronikë me sherre dhe konflikte pronësore mes tyre dhe më së shumti, brenda kurorave familjare. Të tilla ndjekin prej vitesh edhe me banorë himariotë- bregas të të njëjtit entitet fetar dhe krahinar, si dhe me të ardhurit para dhe pas viteve ’90-të. Kjo zonë është me shifrat dhe treguesit më të lartë të transaksioneve pronësore në raport jo vetëm me Shqipërinë, por në krahasim me rajonin. Ata që u mblodhën pak, sot në Spile, gati dhjetë-njëzetë vite më parë, po fusnin në sherr Shqipërinë dhe Greqinë për një shkollë greqisht që aktualisht ka më pak nxënës se dritare. Një shkollë shumë e re në brendësi të kalasë mijëravjeçare me portikë dhe kisha arbërore mesjetare me dy krena…</p>
<p>Por Spileja nuk ka qenë para viteve 1930. Kalaja ishte. Në kalanë e Himarës ka pasur qëndresa, por jo tubime rishtare. Në Shpella, pushuesit vendas këtë vit janë më pak, ata të ardhur nga disa shtete të Europës Qendrore janë shumë e më shumë… dikur Kalaja e Himarës e jepte me qira flamurin e saj. Sot në Spile kishte disa flamuj portativ të sjella nga vendi fqinj. Natyrisht i përhershmi është aty.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/lukova-mbledh-pushues-nga-gjithe-bota-ne-spile-protestat-zvogelojne-himaren/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Për Bledar Avdian, që humbi vajzën e tij</title>
		<link>https://javanews.al/per-bledar-avdian-qe-humbi-vajzen-e-tij/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=per-bledar-avdian-qe-humbi-vajzen-e-tij</link>
					<comments>https://javanews.al/per-bledar-avdian-qe-humbi-vajzen-e-tij/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aleksandër Çipa]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 03 Aug 2022 18:33:05 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<category><![CDATA[Kryesoret]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://javanews.al/?p=1229165</guid>

					<description><![CDATA[Nga Aleksandër Çipa I nderuari dhe i dhembshuri Bledar Avdia ngushëllime! Unë nuk ju njoh dhe ju nuk më njihni. Nuk ju kam takuar dhe nuk më keni takuar. Tashmë jemi takuar së bashku në një dhimbje, por jo në mënyrë të barabartë. Dhimbja juaj është e papeshueshme dhe dhimbja ime është e zakonshme, por [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Nga Aleksandër Çipa</strong></p>
<p>I nderuari dhe i dhembshuri Bledar Avdia ngushëllime!</p>
<div class="insertion-box">
<div class="">
<div id="t62eaba24a4e72" data-p="100">Unë nuk ju njoh dhe ju nuk më njihni. Nuk ju kam takuar dhe nuk më keni takuar. Tashmë jemi takuar së bashku në një dhimbje, por jo në mënyrë të barabartë.</div>
</div>
</div>
<p>Dhimbja juaj është e papeshueshme dhe dhimbja ime është e zakonshme, por edhe ajo e papeshueshme. Pasi, dhimbjet nuk kanë njësi matëse dhe nuk kanë peshore. Dhimbjet kanë vetëm rëndesë, në shpirt.</p>
<p>I dashur Bledar, sot për sot, ju jeni shqiptari më i prekur, prindi më zemërshpuar, ju jeni patrioti im më i pandihmueshëm dhe për këtë, kam një dhimbje që nuk e them dot me fjalë.</p>
<p>Ju jeni një prind që keni humbur gjënë më të shtrenjtë të jetës, dritën më dritë, të shpirtit dhe të familjes tënde, vajzën. Kjo është e pangushëllueshme.</p>
<p>Ju erdhët në atdhe të respektonit atdheun krenarisht dhe të merrnit prej tij, atë që mund të dëshirojë të marrë një emigrant. Zgjodhe Bregdetin e jugut, sepse je ndër ata shqiptarë që e do atdheun skaj më skaj, e centimetër më centimetër.</p>
<p>Një bir si Ti, mund të dojë e adhurojë kështu, pa hile e pa llogari, atdheun. Por more plagë. More një shpim të thellë në zemër që nuk ka kohë që ta shëron dhe nuk ka fjalë që ta lehtëson.!!!</p>
<p>I dashur Bledar, jam në pikëllimë si shumë e shumë dhe miliona shqiptarë, për dhimbjen tënde sot. Unë, diçka më tepër.</p>
<p>Sepse tragjedia jote, ndodhi në vendlindjen time Himarë. Askush nuk do ta donte dhe askush nuk mund ta mendonte. Ju erdhët në skajin jugor të atdheut të merrnit diçka nga kënaqësia e peizazhit dhe natyrës shqiptare në jug të vendit.</p>
<p>Gati katër dekada më parë, im At në rrethana dhe kushte krejt të ndryshme mori të njëjtën dhimbje dhe pësoi gati shëmbëllisht të ngjashmen tragjedi.</p>
<p>Atëherë ai shkroi: &#8220;Vijnë mandata/ s&#8217;ka kambanë/ s&#8217;gjendet qyqe për të qarë!&#8221; Shoqëria ka mbetur po ajo!</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://javanews.al/per-bledar-avdian-qe-humbi-vajzen-e-tij/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
